محافظت آداب شرع مقدّس نبوى از قبيل عمل به واجبات و ترك محرّمات ، بلكه مكروهات امر نمودهاند ، چه تخليهء دل از غير خدا ، مستلزم اطاعت از خدا و رسول خدا و اوليالامر و پيروى از احكام آنان مىباشد . زيرا جائز ، بلكه ممكن نيست كسى كه محبّ و دوستدار است ؛ خلاف امر محبوب انجام دهد .
هر كه ادّعاى دوستى خدا مىكند ؛ لازم است از اوامر او ، و اوامر رسول او اطاعت نمايد . چه اينكه خدا فرمود :
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ
« 1 » زيرا مادام كه ظاهر و اعضاء و جوارح انسان به حفظ حدود الهى زينت نيابد ؛ دل به آداب روحانى مؤدّب نمىشود . ازاينرو ، هر چه ، مخالفت با شرع شريف داشته باشد از قبيل اعتقادات باطل و بدعتها و اعمال نهىشده « حتى سماع » در اين طريقه راه نداشته ؛ باطل و ممنوع است . مجالس ذكر هم از همهء اين امور پاك و منزّه مىباشد .
2 : اينكه برادران اين طريقه ، مأمورند كه بيكارى و گوشه گيرى و رهبانيت را ترك نمايند ، و به يكى از شغلهاى دنيوى كه مباح باشد جهت تحصيل معاش رو آورند تا در تأمين معاش خود آنها را از ديگران بىنياز سازد ؛ چه انسان در دنيا محتاج به خوردن و آشاميدن و پوشش و مسكن است و همهء اينها از ضروريّات زندگى دنيا محسوب مىگردد و رسيدن به آنها با كسب حلال يا با سرقت ، يا گدائى و يا اظهار احتياج به غير حاصل مىشود ، و هر چه بدون رضاى مالك باشد مثل غصب در حقيقت جزء سرقت محسوب مىگردد و هر چه مربوط به طمع است ؛ از نوع سؤال و گدائى ، به حساب مىآيد .
هامش
( 1 ) آل عمران - 31