كه گفتهاند : علّت جلوگيرى از خلافت على ( ع ) آن بوده است كه آن حضرت كم سال بوده ، و بسيار مزاح مىفرموده است .
چون گمان كردند كه آنان در كارشان مصلح مىباشند و شنيدند كه نسبت افساد به آنان داده مىشود بنا بر اين به خود نسبت صلاح و شايستگى داده و شأن و كار خود را منحصر در خير و صلاح نمودند ، در حالى كه جمله را با اسميّه بودن و لفظ « انّ » و افاده حصر تأكيد نمود .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 12 ]
أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَ لكِنْ لا يَشْعُرُونَ ( 12 )
ترجمه :
يعنى آگاه باشيد كه آنان افسادگرانند و لكن نمىدانند .
تفسير :
أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ
در اين آيه با انكار مؤكّد آنان مقابله شده ، و افساد به آنان نسبت داده شده است . و اين اسناد با كلمهء « ألا » در آغاز و ( انّ ) و جملهء اسميّه و ضمير فصل « هم » و افادهء حصر ، تأكيد شده است ؛ و در مقابل حصر آنها كه كارها و شئون خود را منحصر در اصلاح مىدانستند ، خداوند تبارك و تعالى آنان را منحصرا مفسد معرفى نموده است «
وَ لكِنْ لا يَشْعُرُونَ
» . در اينجا ادات استدراك را به كار برده ، زيرا مقام مقتضى دفع توهّم خلاف ، و بسط در كلام است . همانطور كه قبلا بيان شد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 13 ]
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَما آمَنَ النَّاسُ قالُوا أَ نُؤْمِنُ كَما آمَنَ السُّفَهاءُ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ وَ لكِنْ لا يَعْلَمُونَ ( 13 )
ترجمه :
چون به آنان گفته شود همچنانكه : مردم ايمان آوردند ؛ شما هم ايمان بياوريد مىگويند : آيا آنچنانكه بىخردان گرويدهاند ايمان بياوريم ؟ آگاه باشيد كه آنان خود بىخردانند لكن نمىدانند .