« ان هى الّا اسماء : « 1 » يعنى ، اينها ( بتهايى كه مىپرستيد ) مسمّى نبوده ؛ مورد نظر و مستقلّ نمىباشند و مغاير خدا نيستند ، كه در برابر خداى تعالى قرار گيرند ؛ بلكه اينها اسمهائى هستند كه شما بر آنها نهادهايد ؛ يعنى ، شما از مسمّى محجوب گشته ، به اسمها مىنگريد و مىپنداريد آنها در وجود ، مستقلّند ؛ لذا آنها را مسمّى قرار داده و با اينگونه نگرش ، مشرك و كافر شدهايد .
مردم در نگرش به چيزها مختلفند ، يكى به آنها از جهت اينكه اسماء خدا هستند مىنگرد و از وجود و توجّه به خود آنها غفلت مىكند يا غفلت نمىكند و به خود آنها نيز توجه دارد . ديگرى از جهت اينكه چيزها خود مسمّى هستند به آنها مىنگرد و از مسمّاى حقيقى غافل مىشود . نگرندهء ديگر ، به آنها با ديد مستقل نگريسته ؛ به مسمّى هم نظر دارد .
در مورد اول كه شخص به اشياء از آن جهت كه اسماء خدا هستند توجه مىكند خواه از توجه به خود اسماء غافل باشد يا نباشد در حقيقت مسمّى را به سبب اسم گذاشتن بر آن عبادت مىكند و چنين شخصى موحّد است .
در مورد دوم كه شخص به اسماء از جهت اينكه خود مسمّى و مستقل مىباشند مىنگرد و از حقيقت مسمّى غافل است . او كسى است كه اسم را بدون مسمّى مىپرستد و كافر مىشود كه اين حال در بيشتر مردم وجود دارد .
در مورد سوم كه شخص به اسماء درحالىكه آنها را مسمّاى مستقل حساب مىكند مىنگرد و در عين حال مسمّى را ، بطور مستقل و
هامش
( 1 ) نجم - 23