قرينة ؛ لاختصاصه بالشبهة الحكميّة ، أو الموضوعيّة ] ، فتتمّ دلالة حديث الرفع على البراءة [ في الشبهات الحكميّة و الموضوعيّة ] ، و نفي وجوب التحفّظ و الاحتياط .
شرح
حكميه يا شبههء موضوعيه به قرينه احتياج دارد و چون قرينهاى بر اين تقييد نيست ، اطلاق حكم مىكند كه حديث هر دو قسم شبهه را در برگيرد . ولى استفاده از اين اطلاق بر تصوير جامع متوقف بود كه آن را به يكى از دو فرضيه درست كرديم . ] پس دلالت حديث رفع بر برائت شرعى و دلالت آن بر نفى وجوب احتياط تمام مىگردد .