2 - التّعارض بين الأصول و أمّا التعارض بين الأصول فالحالة البارزة له هي التعارض بين البراءة و الاستصحاب [ فيما لو اقتضى الاستصحاب تكليفا ] ، و مثالها أنّا نعلم بوجوب الصوم عند طلوع الفجر من نهار شهر رمضان حتّى غروب الشمس . و نشكّ
شرح
2 . تعارض ميان اصول
براى تعارض ميان اصول عمليه حالات مختلفى مىتوان تصوّر كرد « 1 » . نمونهء بارز آن ، تعارض ميان برائت و استصحاب است . مثلا ما مىدانيم روزهء ماه رمضان واجب است ، ولى شك داريم كه آيا اين حكم تا غروب شمس استمرار دارد يا بيشتر از آن ؟ يعنى تا ذهاب حمرهء مشرقيه امتداد دارد ؟ پس نمىدانيم كه در فاصلهء كوتاه ميان غروب خورشيد تا ذهاب حمرة ، امساك واجب است يا نه ؟ اين شك در نظر بدوى محل اجراى اصل برائت است ؛ چون اقتران به علم اجمالى ندارد . اصل برائت مىگويد « رفعهامش
( 1 ) . مانند تعارض ميان دو استصحاب يا تعارض ميان دو اصل برائت . و اين در مواردى است كه محل ، قابليت اجراى هر دو اصل را داشته باشد ، گرچه در به دو نظر .