تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 435

مساهمون:

ص٤٣٥

پيروزى ايرانيان بر توپال عثمان 1146 هجرى ( 1723 )

پس از آنكه سردار عثمانى اين پيروزى درخشان را بدست آورد دستخوش دسائس و توطئه‌هايى در قسطنطنيه شد و بر اثر آن ، هم پرداختن پول و هم كمك و امداد براى ارتش او متوقف گرديد . در نتيجه او در يك وضعيتى بود كه در افتتاح جنگ جديد پستى او نسبت بدشمن آشكار بوده است ، اما سردار عثمانى جبان و ترسو نبود . او سواره‌نظام خود را براى مواجههء با دشمن به ليلان « 1 » نزديك دجله روانه ساخت . در نبرد پيش تركها در مقابل نيروى سوارهء ايران كه بعدد زيادتر بود قادر بمقاومت نبودند ، ولى در اين موقع در ضمن فرار خودشان پياده‌نظام را با خود از بين بردند ، توپال عثمان كه در يك هودجى حمل مىشد بقتل رسيد و ارتش ترك تارومار شد . نادر پس از آنكه با اين پيروزى درخشان خود ننگ گذشته را بر طرف كرد بسوى بغداد حركت نمود ، اما چون خبر شورش فارس را شنيد با احمد پاشا صلح كرد . نادر پس از آن با يك پيشرفت سريع ميرزا محمد تقى خان بلوچ را كه طغيان كرده بود غافلگير كرده مغلوب ساخت و بعدا او را گرفته در شيراز بزندان انداخت . عرب نامبرده نيز در آنجا انتحار نمود . « 2 »

فتح بغاوند ايرانيان 1148 ه ( 1735 )

سلطان عثمانى از امضاء معاهده‌اى كه فرماندار بغداد بسته بود امتناع نمود و فورا يك ارتش جديدى تحت فرماندهى عبد اللّه پاشا كپرولو بدانسوى فرستاد . نادر فورا براى اينكه پيشواى ترك را بيك نبرد كلى مجبور سازد شهرهاى تفليس ، ايروان و گنجه
هامش
( 1 ) - هر دوى اين نبردها در نزديكى كركوك بوقوع پيوست . ( مؤلف ) ( 2 ) - بارون دوبود در كتاب خود موسوم به « مسافرتهاى لرستان » ( جلد اول صفحهء 239 يك تپهء كوچكى را نزديك مهليان قرب بهبهان نام برده و آنجا را مركز وقوع اين عمل ميداند . ( مؤلف )