تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 383

مساهمون:

ص٣٨٣
هنرى هشتم انگلستان بواسطهء ضبط اراضى اوقاف و غيره دارائى خزانه را فزونى بخشيد . كشور را توسط بيكلربيكىها و حكام اداره ميكرد كه در زمان خودش سه تن بودند و فرمانداران و بخشداران ديگر تحت فرمان آن سه تن كار ميكردند . همهء اينان را خود پادشاه تعيين ميكرد و همواره جاسوسانى مراقب حال آنان بودند . به امور مالى شخصا مىپرداخت و هروقت فرصت مىيافت توسط مستوفيان به محاسبات رسيدگى ميكرد . در سياست خارجى بصيرت كافى نشان ميداد ولى بيشتر در رعايت مصالح عامه عقايد خودش را از پيش مىبرد . خلاصه آنكه نادر شاه فرمانرواى مطلق ايران ولى اسير حرص نابجاى خود بود .

شمايل نادر و خصلت و تمايلات او

افسوس ميرزا مهديخان در كتاب خود صحبتى از شمايل و خصلت و تمايلات نادر شاه نميكند ولى ساير معاصرين مطالبى نوشته‌اند . ويليام كوكل در « وصف شخصى نادر » كه در آخر كتاب فريزر آمده چنين گويد : « سنش حوالى پنجاه و پنج و قدش فزون بر شش پاست . متناسب و تناور و استوار است چهره‌اش سرخ و متمايل به فربهى است ولى خستگيهائى كه عارض مىشود مانع از ظهور آنست چشمان زيباى درشت و ابروان سياه دارد خلاصه اينكه يكى از خوش اندام‌ترين مردانيست كه ديده‌ام . صدمهء آفتاب و تصرف هوا در رخسارهء او مردانه ترش نشان ميدهد . » قواى جسمانى نادر اوايل كار خيلى زياد بود و در جنگها مانند سربازان عادى همهء دشواريها را تحمل ميكرد آنچه محمد بخش ( مورخ هندى ) مشاهده كرده ، نادر در سال 1152 ريش و سبيل خود را خضاب ميكرد ولى در هرصورت خيلى جوان ديده ميشد و در آن اوان تازه از پنجاه گذشته بود . عكسى اكنون در ايندياافيس موجود است ظاهرا شبيه‌ترين عكسهاى او است . پنجسال بعد عبد اللّه بن حسين السّويدى كه
ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 383 | على اصغر عبد اللهى / رشيد ياسمى / ولاديمير مينورسكى