از زمان شاه سلطان حسين پول كم عيار كه مقدار نقرهء آن كمتر از ميزان مقرر بود ضرب مىشد . محمود شاه افغان كوشيد تا سكهء تمام عيار ضرب كند ( سال 1723 م . - 1136 ه . ) ولى با اوضاع و احوال زمان جنگ و ويرانى عمومى اين اصلاح نمىتوانست نتايج استوارى بهبار آورد . ضرب سكهء كم عيار و كمبود عمومى آذوقه كه مربوط به انحطاط كشاورزى بوده موجب تقليل شديد بهاى واقعى پول گشت و اين تقليل نسبت به پايان قرن هفدهم ده - دوازده بار و در بعضى نقاط بيشتر بود .
قيمتها هم به نسبت تقليل بهاى پول افزايش يافت . مثلا بنا به گواهى محمد كاظم در آغاز حكومت نادر در ناحيهء مرو يك من غله 200 دينار ارزش داشت و به گفتهء آبراآمكرتاتسى در همان تاريخ يك من غله در تبريز 900 دينار قيمت داشته . « 1 »
قورولتاى مغان
نادر ( طهماسب قلى خان ) به خوبى مىديد كه سلالهء صفوى نه تنها قدرت واقعى را از دست داده بلكه ديگر در ميان اكثر بزرگان فئودال نيز اعتبار و حيثيتى ندارد .
نادر تصميم گرفت از موفقيتهاى نظامى و شهرتى كه به مثابهء « منجى ايران » به هم زده بود استفاده كرده تختوتاج سلطنت را به دست آورد . براى نيل به اين منظور احتياج داشت كه هم فئودالها از وى پشتيبانى كنند و هم لااقل ظاهرا هم شده باشد عامهء مردم سلطنت او را تصديق و تأييد نمايند . بدين منظور تصميم گرفت قورولتايى تشكيل دهد كه نه تنها از بزرگان و نظاميان و مأموران و روحانيون مركب باشد بلكه عدهاى از ريشسفيدان شهر و بعضى از قراء نيز در آن شركت داشته باشند .
نادر نيك درك مىكرد كه عناصر اخير الذكر كه عادت به شركت در امور دولتى ندارند مرعوب خواهند بود و هر تصميمى كه عمال نادر به ايشان تلقين كنند اتخاذ خواهند نمود .
اين كنگره يا قورولتاى ماه ژانويهء سال 1736 م . - زمستان 1149 ه . در اردوگاه
هامش
( 1 ) - من تبريز 2950 گرم است ولى من نخجوان قريب 13 كيلوگرم مىباشد .