امر از جانب خدا است يا از جانب رسولش ؟ رسول خدا صلَّى الله عليه و آله به آنها فرمود : از جانب خدا و رسولش ، پس خداى عز و جل اين آيه نازل فرمود : « و سوگندها را پس از محكم كردنش كه خدا را ضامن آن كردهايد مشكنيد ، زيرا خدا ميداند چه ميكنيد - 91 سوره 16 - » مقصود فرمايش رسول خدا صلَّى الله عليه و آله است به آنها و گفته آنها كه : اين امر از جانب خداست يا رسولش ؟ « و چون آن زن مباشيد كه رشته خود را پس از تابيدن ، پنبه ميكرد و پراكنده مىساخت ، شما هم سوگندهايتان را ميان خودتان براى آنكه ( ائمه ئى پاكتر از ائمه شما هستند ) وسيله نيرنگ مسازيد ، زيد گويد : عرضكردم : ائمه فرموديد ؟
فرمود : آرى به خدا أئمه است ، عرضكردم : ما « أربى » قرائت ميكنيم ، فرمود : أربى چيست ؟ و با دست اشاره كرد و آن را افكند - « فقط خدا شما را بوسيله آن آزمايش مىكند » يعنى بوسيله على عليه السلام « و براى اينكه در روز قيامت آنچه را در آن اختلاف داريد ، براى شما واضح سازد . اگر خدا مىخواست شما را يك امت كرده بود ، ولى هر كه را خواهد گمراه كند ، و هر كه را خواهد هدايت كند ، و از آنچه ميكردهايد ، باز خواست ميشويد .
سوگندهايتان را ميان خود دستاويز نيرنگ مكنيد ، مبادا قدمى پس از استواريش بلغزد - 92 و 93 سوره 16 - « يعنى بعد از گفتهء رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در باره على » و بسزاى باز داشتن از راه خدا بشما بدى برسد « مقصود از راه خدا على عليه السلام است » و براى شما غذايى بزرگ باشد 94 سوره 16 - » .
شرح - علامه مجلسى ( ره ) راجع بزنى كه رشته هايش را پنبه ميكرد ، از مجمع البيان نقل مىكند كه : زنى بود در قريش بنام « ريطه » كه بحماقت و خرافت مشهور بود ، خودش با كنيزانش از صبح تا ظهر پنبه ها را ميريسيدند و بعد از ظهر بكنيزانش دستور ميداد همه را واتابند و پنبه كنند - انتهى - و اما راجع بجمله * ( « أن تكون ائمة هى ازكى من ائمتكم » ) * كه امام فرمود ، اين جمله در قرآن كريم به اين - صورتست : « * ( أَنْ تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبى مِنْ أُمَّةٍ ) * » مجلسى ( ره ) گويد : شايد بنا بر اين تاويل جملهء
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 53
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٣