كه محمد بن حنفيه امامست ، امام باقر عليه السلام در خشم شد و فرمود : چيزى به او نگفتى ؟ عرضكردم :
نه ، به خدا ، ندانستم چه بگويم ، فرمود ، چرا به او نگفتى . همانا رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بعلى و حسن و حسين وصيت كرد و چون على عليه السلام خواست درگذرد ، بحسن و حسين وصيت كرد ، و اگر وصيتش را از آنها باز مىداشت - در صورتى كه او چنين كارى نميكرد - آنها ميگفتند : ما هم مانند تو وصى هستيم ، و امام حسن به امام حسين وصيت نمود و اگر از او باز ميداشت - در صورتى كه او چنين كارى نميكرد - حسين عليه السلام به او ميگفت : من هم مانند تو از طرف پيغمبر و پدرم وصى هستم ، خداى عز و جل فرمايد :
« خويشاوندان بعضى از بعضى ديگر سزاوارترند » اين آيه در باره ما و پدران ماست .
اشاره و نص بر امير المؤمنين عليه السلام
توضيح - از اينجا مرحوم كلينى ( قده ) دوازده باب منعقد مىكند كه در آنها احاديث و رواياتى را كه متضمن اشاره يا تصريح بر امامت ائمه دوازده گانه است به ترتيب ذكر مىكند .
1 - زيد بن جهم هلالى گويد : شنيدم امام صادق عليه السلام ميفرمود : چون امر ولايت على بن ابى طالب عليه السلام نازل شد و پيغمبر صلَّى الله عليه و آله فرموده بود ، بلقب « امير المؤمنين » بعلى سلام كنيد ، اى زيد :
از جمله تأكيداتى كه خدا در آن روز بر آن دو نفر ( ابو بكر و عمر ) نمود ، اين بود كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله به آنها فرمود : برخيزيد و بعنوان « امير المؤمنين » بعلى سلام كنيد ، آن دو نفر گفتند : اى رسول خدا اين