حاكم يمن به او هشدار داده بودند .
زمانى كه شريف مكه از كشته شدن صليحى آگاه شد ، نفس راحتى كشيد ؛ زيرا خطرى كه مىتوانست دولت او را تهديد كند ، از ميان رفته بود .
وى آخرين رشتههاى ارتباط خود را با دولت فاطمى قطع كرده و اموالى را كه صليحى در سال 460 در مكه قرار داده بود تا براى حرم صرف شود ، تصاحب كرد . وى خطبه خواندن به اسم عباسيان را از سر گرفت و اين پس از آن بود كه او را به خاطر قطع خطبه به نام آنان ملامت كرده بودند . « 1 » اين كار در سال 462 / 1069 به انجام رسيد تا آن كه ميان عباسيان و حاميان سلجوقى آنان از يك طرف و دولت فاطمى از طرف ديگر ، رقابت تازهاى در زمينه سيادت بر حجاز آغاز شد .
وضعيت خلافت عباسى
وضعيت خلافت عباسى در نيمهء نخست قرن پنجم هجرى كاملًا بحرانى بود و براى خليفهء عباسى ، از خلافت جز عنوانى نمانده بود . علت اين امر ، تسلط آلبويه ( 334 - 447 / 945 - 1055 ) بر خلافت و اداره حكومت بدون خلفا و دور كردن آنان از عرصههاى سياسى خلافت بود ، زيرا آلبويه شيعه بودند و مشروعيت خلافت عباسى را قبول نداشتند و آن را نمى پذيرفتند « 2 » و در نتيجه ، عملًا قدرتى براى خليفهء عباسى باقى
هامش
( 1 ) . بنگريد : ماجد ، السلجلات المستنصريه ، سجل 4 ، ص 140 - 137
( 2 ) . بنگريد : ابن اثير ، كامل ، ج 8 ، ص 452 ؛ نويرى ، نهاية الارب ، ج 23 ، ص 186 ؛ ابنطباطبا ، الفخرى ، ص 288 ؛ و نيز بنگريد : سرور ، تاريخ الحضارة الاسلاميه فى المشرق ، ص 60 - 53 ؛ زهرانى ، نفوذ السلاجقة السياسى ، ص 62 - 55