پس بروزگار ابو بكر بود كه گروهى منع زكات كردند ، و ز دين برگرديدند ، و ابو بكر با ايشان كارزار كرد و از ملامت نترسيد . پس پديدار آمد كه اين آيت بشان ابو بكر فرو آمده است و خليفتى او پس نصّ « 1 » گشت بدين آيت كه خداى تعالى فرستاده بود در قرآن .
و بدان وقت كه عمر و ياران با وى همى گفتند كه امسال گويند كه از ايشان اين زكات مخواه « 2 » ، و ابو بكر گفت كه امسال گويند زكات ندهيم و من خاموش باشم ، و با ايشان بسازم ، و نخواهم . سال ديگر گويند كه نماز نكنيم . سه ديگر سال گويند روزه نداريم . چون بنگرى مسلمانى برخيزد . « 3 » من خود با ايشان آن كنم كه در خور ايشان باشد تا ايشان طمع نكنند كه حقّ خداى تعالى باز گيرند . و السّلام .
[ ترجمه ]
55 - كه دوست شما خدايست و پيغامبر او و آن كسها كه بگرويدند و آن كسها كه بپاى دارند نماز و بدهند زكات و ايشانند ركوعكنان *
56 - و هر كى [ دوست ] « 4 » گيرد خداى و پيغامبر او و آن كسها كه بگرويدند ، كه سپاس خداى « 5 » ايشانند غلبهكنان *
خلافت امير المؤمنين على بن ابى طالب كرم اللَّه وجهه « 6 »
اما اين آيت كه خداى عزّ و جلّ گفت كه :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ ،
تا آخر آيت ، بشان امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب فرو آمد و خليفتى « 7 » او .
هامش
( 1 ) نص . ( خ ) - نصب . ( صو )
( 2 ) كه امسال ازيشان اين زكات مخواه . ( صو ) - كه با ايشان امسال مواسا كن و زكات مخواه . ( خ )
( 3 ) مسلمانى يكسر رفت .
( صو . خ )
( 4 ) ( صو )
( 5 ) كه گروه خداى . ( صو ) - سپاس ( ؟ ) - ترجمهء « حزب »
( 6 ) رضى اللَّه عنه . ( صو ) - صلوات اللَّه عليه ( خ )
( 7 ) اندر خليفتى . ( صو . خ )