عدد خود اوست . زيرا كه واحد ( 1 ) است كه به تكرار خويش وجود اعداد ، پيدا مىكند .
و چنانچه در هر مرتبه اى ( 2 ) از مراتب مذكور مىگويى كه جمع آحاد است ( 3 ) ، با آن كه مىگويى كه نه جمع آحاد است فقط . بلكه جمع آحاد است مع مرتبة مخصوصة بها .
* متن
و من عرف ما قرّرناه في الأعداد و إنّ نفيها عين إثباتها ( 4 ) ، علم أنّ الحقّ المنزّه هو الخلق المشبّه ، و إن كان قد تميّز الخلق من الخالق . فالأمر ( 5 ) الخالق المخلوق ، و الأمر المخلوق الخالق . كلّ ذلك من عين واحدة لا ، بل هو العين الواحدة و هو العيون ( 6 ) الكثيرة .
* شرح
يعنى هر كه شناخت آن چه تقرير كردم كه عدد عبارت است از ظهور واحد در مراتب متعدّده ، و نفى عدديّت كردن از واحد عين اثبات عدديّت است واحد را چرا كه اعداد جز مجموع آحاد نيست ، ازين مثال ( 7 ) بداند كه حقّ منزّه ( 8 ) از نقايص امكان و مقدس از كمال اكوان ، عين خلق است مشبّه شده به امكان و اگر چه خلق از خالق جداست به صفت حدوث و امكان . پس ( 9 ) تسميه به حسب مراتب باشد ، تا همان ( 10 ) شيء كه خالق است ، بعينه در مرتبهء تعيّن ، كه خلقيّت است ، مسمّى به خلق ( 11 ) باشد ، و همان شيء كه مخلوق است ، در مرتبهء ديگر به حسب ظهور حق در وى ، آن را خالق گويند . بلكه اين وجود خلقى عين آن واحد ( 12 ) است
هامش
( 1 ) س : واحدست .
( 2 ) د ، س : مرتبه . و : مرتبهء
( 3 ) د ، س : است مع مرتبه . . . س : مع المرتبة .
( 4 ) د ، س ، و : ثبتها .
( 5 ) س : و الأمر .
( 6 ) د ، س : و هو العين .
( 7 ) د : مثال نيست . س : بدانند .
( 8 ) د : منزّه است . س : « منزّه است » ندارد .
( 9 ) د ، س : « پس » ندارد .
( 10 ) س : جان .
( 11 ) د ، س : به خالق .
( 12 ) د ، س : واحدة .