تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع الشتات ( فارسي ) — صفحة 456

مساهمون:

ص٤٥٦
مىرسد كه املاك زيد غايب را از حاكم شرع اجاره نمايد وضبط كند كه حق زيد غايب مزبور تلف نشود - ؟ جواب : هر چند أظهرا ين است كه سخن هند در حين غايب بودن زوج أو مسموع است ، ولكن اظهر نيز اين است كه ( قسم استظهارى ) بايد بخورد كه اين عين ملك باقي است بر حقيقت أو ، وبه زوج خود ثانيا منتقل نكرده . وبدون قسم مالك بودن أو تمام نمىشود . ومفروض اين است كه هند قبل از قسم خوردن فوت شده ، ودر آن هنگام دعوى وارث هند به عنوان جزم نخواهد بود . بلكه به عنوان مظنه صدق هند است در دعوى أو ، وقسم هم نمىتواند خورد . پس چيزى كه مثبت دعوى باشد در دست ورثه هند نيست . بلى هر گاه وارث هند به عنوان جزم ادعاى مهر معينى بر غايب بكند وقسم هم بخورد مستحق مهر المثل مىشود ، على الأظهر ، بلكه دور نيست كه آنچه دعوى مىكند بگيرد ، چون معارضي در برابر ندارد ، هر چند زايد بر مهر المثل باشد . وقسم أو به طريق ( نفى العلم ) است كه ما علم نداريم كه مورث ما حق خود را گرفته باشد يا بخشيده باشد . وولى غايب حاكم شرع است به هر كس مصلحت داند اجاره مىدهد .
283 : سؤال : هر گاه طفلى با طفل ديگر لواط كرده وفاعل همشيره مفعول را گرفته ، ولكن شك دارد كه حشفه داخل شده يا نه . جواب : اظهر اين است كه دخول تمام حشفه - يعنى تا ختنه گاه - در اينجا ضرور نيست وهمين كه قليلي از آن داخل شد منشأ حرمت مىشود وبايد تفريق كرد واما هر گاه در آن هم شك دارد پس منشأ حرمت نمىشود . :
284 : سؤال : هر گاه مورثى وفات نمايد كه مهر زنش معلوم نباشد كه چه چيز است . وورثه قبول داشته باشند كه آن ممهور است . - ؟ . جواب : هر گاه زوجه يا وارث أو ادعاى مهر مسمى كنند [ بر ورثه زوج ] وبينه نباشد ، زوجه [ يا ورثه أو ] بعد از قسم خوردن بر بقاى مهر در ذمه زوج ، مستحق مهر المثل است ( على الأظهر ) مگر اين كه ادعاى كمتر از مهر المثل كنند كه در آن وقت مستحق همان قدرند كه أعاد مىكنند .
285 : سؤال : هر گاه زن در شب زفاف طلب مهر نكند ، حق أو باقي است يا نه ؟ - ؟ . جواب : حق أو باقي است وبه دخول ساقط نمىشود . بعض اخبار كه دلالت دارد بر
هامش
1 - اين سؤال تكرار سؤال 274 : است . ولذا حذف گرديد فقط موضوع سؤال قبلي " كسى با غلامي " است وموضوع اين سؤال " طفلى با طفلى است .