( 1201 ) رَجْمُ الظّنُونِ
: حدثها و گمانهايى كه در دل خطور مىكند .
( 1202 ) العُقَد
: جمع « عقدة » ، آنچه قلب تصديق مىكند و با آن پيوند مىخورد .
( 1202 ) العَزِيمَات
: جمع « عزيمة » ، آنچه كه برهان شرعى يا عقلى تصديق و عمل به آن را ايجاب مىكند .
( 1203 ) مَسَارِق
: جمع « مسرق » ، زمان يا مكان يا انگيزهء نظرهاى خيانت آميز .
( 1203 ) الايمَاض
: لمعان ، ظاهرا در اينجا استعمال « عيون » بجاى « جفون » شايستهتر است چون نسبت لمعان به چشم نزديكتر است تا به پلكها .
( 1204 ) ما ضَمِنَتْهُ
: آنچه را در بر دارد .
( 1204 ) الاكْنَان
: جمع « كنّ » ، پناهگاهها ، آنچه در آن پنهان ميشوند .
( 1205 ) غَيَابَاتُ الغُيُوب
: اعماق غيبها .
( 1206 ) اسْتِرَاق
: به چيزى مخفيانه گوش دادن .
( 1207 ) المَصَائِخ
: جمع « مصاخ » ، محلهاى شنوايى يعنى سوراخ گوشها .
( 1208 ) الذّرّ
: مورچههاى كوچك .
( 1208 ) مَصَائِفَهَا
: لانههاى مورچگان در تابستان .
( 1209 ) مَشَاتِي الْهَوَامّ
: لانههاى زمستانى حشرات و گزندگان .
( 1210 ) رَجْع الْحَنِينِ
: انعكاس صداى ناله و زارى .
( 1211 ) المُولَة
: غم زده .
( 1212 ) هُمْسُ الاقْدَامِ
: صداى آهسته قدمها .
( 1213 ) مُنْفَسَح الثَّمَرَةِ
: محل نمو و رشد ميوه .
( 1214 ) الْوَلَائِج
: جمع « وليجة » در اينجا به معنى اندرون و داخل است .
( 1215 ) الْغُلُف
: غلافها .
( 1215 ) الاكْمَام
: جمع « كمّ » ، غلافهاى شكوفه ، كاسبرگها .
( 1216 ) مُنْقَمَعَ الْوُحُوش
: محل اختفاء وحوش .
( 1217 ) الْغِيرَان
: غارها .
( 1218 ) سُوق
: جمع « ساق » ، ساقهها .
( 1219 ) الالْحِيَة
: جمع « لحاء » ، پوستهاى درختان .
( 1220 ) الافْنَان
: شاخهها .
( 1221 ) الامْشَاج
: نطفهها ، اصل آن از « مشج » ( مخلوط كرد ) گرفته شده زيرا نطفه تركيبى از سلولهاى مختلف است .