( 1149 ) عَرَانِين
: جمع « عرنين » ، استخوان بينى و مراد در اينجا ارتفاعات كوههاست .
( 1150 ) السُهُوب
: جمع « سهب » ، فلاتها .
( 1151 ) البيد
: جمع « بيداء » ، بيابانها .
( 1152 ) الاخَادِيد
: جمع « اخدود » ، گودالها ، مقصود مجارى نهرهاست .
( 1153 ) الجَلَامِيد
: جمع « جلمود » ، از سنگهاى سخت .
( 1154 ) الشَنَاخِيب
: جمع « شنخوب » ، قلهء كوهها .
( 1154 ) الشُمّ
: رفيع ، بلند .
( 1155 ) صَياخِيد
: جمع « صيخود » ، صخرههاى سخت و محكم .
( 1156 ) المَيَدان
: اضطراب ، لرزش .
( 1157 ) ادِيمهَا
: سطح آن ، روى آن .
( 1158 ) التَغَلْغُل
: به سختى فرو رفتن .
( 1159 ) مُتَسَرِّبَة
: داخل شونده .
( 1160 ) الجَوْبَات
: جمع « جوبة » ، حفرها ، گودالها .
( 1160 ) خَيَاشِيم
: جمع « خيشوم » ، سوراخ بينى كه بسر منتهى مىشود .
( 1161 ) رُكُوبُ الْجِبَالِ اعْنَاقَ السُهُولِ
: قرار گرفتن كوهها در پهنه دشتها و صحراها .
( 1162 ) جَرَاثِيمهَا
: در اينجا مقصود طبقات زيرين زمين .
( 1163 ) مَرَافِق
: احتياجات و وسائل زندگى ، آنچه مورد نياز و استفاده است ، « مرافق البيت » ، وسائل خانه .
( 1164 ) جُرُزُ الارْضِ
: زمين باير .
( 1165 ) رَوَابِيهَا
: بلنديهاى زمين .
( 1166 ) ذَرِيعَة
: وسيله .
( 1167 ) مَوَاتِهَا
: زمينهاى مرده و خشك .
( 1168 ) لُمَع
: جمع « لُمعة » ، در اصل به گياهى گفته مىشود كه رو به خشك شدن است و در اينجا اشاره به قطعههاى ابر است .
( 1169 ) القَزَع
: جمع « قزعة » پارههاى ابر .
( 1170 ) تَمَخَّضَتْ
: شديدا به حركت آمد .
( 1171 ) كُفَفِه
: اطرافش ، كُفف : حاشيه و اطراف هر چيزى .
( 1172 ) لَمْ يَنَمْ
: خاموش نشد .
( 1172 ) الوَمِيض
: لمعان ، درخشندگى .
( 1173 ) الكَنَهْوَر
: قطعه ابر بزرگ ، ابر متراكم .
( 1173 ) الرَّبَاب
: ابر سفيد بهم پيوسته .
( 1174 ) سَحّاً
: بطور متصل و پيوسته .