منجر به جنون و مرگ بيمار مىگردد .
( 1252 ) نَاعِق
: دعوت كننده ، صدا زننده .
( 1253 ) المُنَاخ
: خوابگاه و محل استراحت شتر .
( 1254 ) الكَرَائِه
: جمع « كريهة » ، ناراحتيها .
( 1255 ) الْحَوَازِب
: جمع « حَازِب » ، سختيها و شدائد .
( 1256 ) قَلّصَتْ
: طولانى شد ، ادامه يافت .
( 1257 ) شَبَّهَتْ
: ( حق و باطل بهم ) مشتبه شد .
( 1258 ) عَمَّتْ خُطّتُهَا
: كارش فراگير شد .
( 1259 ) النَّاب
: ماده شتر پير .
( 1259 ) الضَرُوس
: شتر ماده بد خويى كه دوشندهاش را گاز بگيرد .
( 1260 ) تَعْذِمَ
: گاز مىگيرد .
( 1261 ) تَزْبِنُ
: مىزند ، ميراند ، دور مىكند .
( 1262 ) دَرَّهَا
: شيرش را ، مقصود در اينجا خير و بركت است .
( 1263 ) شَوْهَاء
: زشت ، بد منظر .
( 1264 ) مَخْشِيَّة
: ترسناك ، مخوف .
( 1265 ) عَلَم
: نشانهء هدايت ، علامت راهنمائى .
( 1266 ) الادِيم
: پوست .
( 1266 ) تَفْرِيج
: در اينجا بمعنى جدا كردن و كندن است .
( 1267 ) يَسُومُهُمْ خَسْفاً
: آنها را ذليل و خوار مىكند .
( 1268 ) مُصَبَّرَة
: لبريز ، مملو .
( 1269 ) لَا يَحْلِسُهُمْ
: بر آنها نپوشاند ، « حلس » به عرق گيرى كه زير پالان يا زين مىگذارند گفته مىشود .
( 1270 ) الجَزُور
: شتر قربانى شده ، آنچه ذبح مىشود
.
خطبهء 94 ص 93 ف
( 1271 ) تَنَاسَخَتْهُمْ
: آنها را منتقل كرد .
( 1272 ) الْمَنْبِت
: محل روييدن .
( 1273 ) الارُومَات
: جمع ارومة ، اصلها .
( 1274 ) الْمَغْرِس
: محل غرس نهال .
( 1275 ) صَدَعَ فُلَاناً
: بخاطر جود و كرمش قصد او كرد ، آهنگ او نمود ، صدع :
شكافت ، پراكنده كرد ، آشكار نمود .
( 1276 ) انْتَخَبَ
: برگزيد .
( 1277 ) عِتْرَتُهُ
: اهل بيتش ، عترة الرّجل : فرزند و اقوام نزديك او .
( 1278 ) بَسَقَتْ
: بلند شد ، قد كشيد .
( 1279 ) الْقَصْدُ
: ميانه روى .
( 1280 ) الْفَتْرَة
: فاصله زمانى بين دو پيامبر .
( 1281 ) هَفْوَة
: لغزش و انحراف .
( 1282 ) اعْلَام بَيَّنَة
: نشانههاى روشن .