و هموار .
( 1070 ) الصَّفح
: آسمان .
( 1071 ) الاجْوَاء
: جوّها .
( 1072 ) الزَّجَل
: بلند كردن صدا ، آواز و فرياد .
( 1073 ) الحَظَائِر
: جمع « حظيرة » ، در اصل به محلى گفته مىشود كه براى حفظ گوسفندان و يا شتران از سرما و طوفان ساخته مىشود و در اينجا كنايه از مقامات ارواح مقدسه است .
( 1074 ) القُدْس
: پاك ، پاكى .
( 1075 ) السُتُرَات
: جمع « سترة » ، پوششها ، هر چيزى كه با آن مىپوشانند .
( 1076 ) سُرَادِقَات
: جمع « سرادق » ، سراپردهها .
( 1077 ) الرَّجِيج
: زلزله ، لرزش .
( 1078 ) تَسْتَكّ
: كر مىشود .
( 1079 ) سُبَحَاتُ نُورٍ
: طبقات و شعاعهاى نور ، اصل « سبحات » بمعنى انوار است .
( 1080 ) خَاسِئَة
: دفع شده ، مطرود ، يعنى شعاعهاى نور آنها را دفع مىكند .
( 1081 ) الاخْبَات
: خضوع و خشوع .
( 1082 ) ذُلُل
: جمع « ذلول » ، رام ، ضد صعب .
( 1083 ) المَنَار
: علامت راهنمائى .
( 1084 ) الاعْلَام
: جمع « علم » ، نشانههاى راه .
( 1085 ) مُوصِراتُ الآثَامِ
: گناهان سنگين .
( 1086 ) لَمْ تَرْتَحِلْهُم
: آنها را كوچ نداد .
( 1087 ) العُقَب
: جمع « عقبة » ، نوبتها .
( 1088 ) النَوَازِع
: جمع « نَازِعَه » ، كمانهاى تيراندازى .
( 1089 ) مَعَاقِد
: جمع « معقد » ، محلهاى گره زدن ، پيمان بستن « معاقد يقينهم » يعنى مواردى كه با يقين گره خورده و مورد تصديق واقع شده است .
( 1090 ) الاحَن
: جمع « احنة » ، حقدها ، كينهها .
( 1091 ) لَاقَ
: چسبيد .
( 1092 ) تَقْتَرِعُ
: قرعه مىزند .
( 1093 ) الرَيْن
: آلودگى ، كثافت ، پردهء جهل كه بر فكر و انديشه كشيده شود .
( 1094 ) الدُّلّح
: جمع « دالح » ، ابرهاى پر آب .
( 1095 ) القَتْرَة
: گرد و غبار ، كنايه از تيرگى و سياهى است .
( 1096 ) ظَلَامُ الايْهَمِ
: تاريكىهاى محض ، « ليل ايهم » شب بدون ستاره .
( 1097 ) مَخَارِق
: جمع « مخرَق » ، شكافها ،