( 1046 ) الاوَد
: اعوجاج ، كجى .
( 1047 ) نَهَجَ
: معين كرد ، رسم نمود .
( 1048 ) قَرَائِنُهَا
: جمع « قرينة » مقصود از قرائن در اينجا روحها و جانها است كه همنشين جسم هستند .
( 1049 ) الغَرَائِز
: جمع « غريزه » ، طبايع .
( 1050 ) بَدَايَا
: جمع « بديء » ، مصنوعات ، آفريدهها ، بديع و نو .
( 1051 ) رَهَوَات
: جمع « رهوة » ، مكانهاى مرتفع و بلند و نيز به مكانهاى پست و پائين گفته مىشود .
( 1051 ) الفُرَج
: جمع « فرجة » ، مكانهاى خالى و تهى ، شكافها و گشادگيهاى ميان دو چيز .
( 1052 ) لَاحَمَ
: بهم پيوست .
( 1052 ) الصُدوُع
: جمع « صدع » ، شكافها .
( 1053 ) وَشَّجَ
: پيوند داد ، ارتباط ايجاد كرد ، « وشّج محمله » يعنى محمل را مانند تور بافت تا چيزى از آن نيفتد .
( 1053 ) ازْوَاجَها
: مانندهايش ( از اجرام ديگر ) .
( 1054 ) الهَابِطِينَ
: فرود آيندگان .
( 1054 ) الصَاعِدِينَ
: بالا روندگان .
( 1055 ) الحُزُونَة
: سختى و صعوبت .
( 1056 ) الاشْرَاج
: جمع « شرج » ، دستگيره مانند دسته كوزه و دلو و غيره .
( 1057 ) صَوَامِت ابْوَاب
: درهاى بسته شده .
( 1058 ) الرَصَد
: نگهبان .
( 1059 ) الشُهُبُ الثَّوَاقِبِ
: ستارگان پر نور .
( 1060 ) النِّقَاب
: جمع « نقب » ، شكافها ، سوراخها .
( 1061 ) امْسَكَهَا مِنْ انْ تَمُور
: از نوسان و حركت نگاهش داشت .
( 1062 ) بِايْدِهِ
: با قدرتش .
( 1063 ) مُبْصِرَةً
: روشنى بخش .
( 1064 ) مَمْحُوَّةً
: محو شده ، يعنى نور ماه گاهى در قسمتى از شب و گاهى در تمام شب محو مىشود .
( 1065 ) مَنَاقِل
: جمع « مِنْقَلَة » ، وسيلههاى نقل و انتقال ، مقصود وضعيت خاص خورشيد و ماه است كه موجب حركت آنها در مدارشان مىشود .
( 1066 ) الفَلَك
: مدار .
( 1067 ) نَاطَ بِهَا
: آن را آويزان كرد ، معلق كرد .
( 1068 ) دَرَارِىّ
: جمع « درّىّ » ، ستارگان روشن و درخشان .
( 1069 ) اذْلَال
: جمع « ذلّ » ، راههاى صاف