ساليان دراز بدون لحظهاى توقف همواره در حركت و گردش هستند .
( 996 ) خَائِنَةُ الاعْيُن
: نگاههاى گناه آلود ، خيانت چشمها .
( 997 ) النِّقْمَة
: غضب .
( 998 ) عَازَّه
: در عزيز شدن ، با او معارضه كرد .
( 999 ) شَاقَّهُ
: با او دشمنى و منازعه كرد .
( 1000 ) نَاوَاهُ
: با او مخالفت كرد .
( 1001 ) مَنْ اقْرَضَهُ قَضَاهُ
: كسى را كه به او قرض داد ، پاداش مىدهد ، در اينجا انجام عمل صالح به منزله قرض ، و پاداش خداوند بمنزله اداء قرض بيان شده ، چنان كه در آيه 245 بقره آمده
« مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً »
.
( 1002 ) الْعُنْف
: خشونت ، درشتى .
( 1002 ) السِّياق
: مصدر ساق ، يسوق ، راندن ، سوق دادن .
( 1003 ) لَمْ يُعَنْ
: كمك نشد
.
خطبهء 91 ص 90 ف
( 1004 ) الاشبَاح
: شبحها ، مقصود در اينجا ملائكه است .
( 1005 ) لَا يَفِرُهُ
: ( از ماده وفر ) بر مالش نمىافزايد .
( 1006 ) لَا يُكْدِيهِ
: فقيرش نمىكند .
( 1007 ) انَاسِىَّ الابْصَار
: مردمكهاى چشم .
( 1008 ) مَا تَنَفّسَتْ
: آنچه بيرون دهد .
( 1009 ) ضَحِكَتْ عَنْهُ اصْدَافُ الْبِحَارِ
: كنايه از درهايى است كه از درون صدفهاى دريا بيرون مىآيد .
( 1010 ) الْفِلزّ
: فلز .
( 1010 ) اللُجَيْنِ
: نقره خالص .
( 1010 ) الْعِقْيَان
: طلاى خالص و ناب .
( 1011 ) نُثَارَةُ الدُّر
: درهاى پراكنده .
( 1012 ) حَصِيدُ الْمَرْجَان
: مرجان چيده شده ، از اين تعبير استفاده مىشود كه مرجان شبيه نباتات است .
( 1013 ) انْفَدَ
: از دست داد ، تمام شد .
( 1014 ) لَا يَغِيضُهُ
: از او نمىكاهد .
( 1015 ) لَا يُبْخِلُهُ
: او را به بخل وانميدارد .
( 1016 ) ائْتَمَّ بِهِ
: از آن پيروى كرد ، به آن اقتدا كرد .
( 1017 ) كِلْ عِلْمَهُ
: علمش را واگذار كن .
( 1018 ) السُّدَد
: جمع « سدّة » درهاى خانه ، درهاى بزرگ .
( 1019 ) ارْتَمَتْ
: ( از ماده رَمى يرمى ) انداخته شد ، پرتاب شد .