سوراخها .
( 1098 ) رِيحٌ هَفّافَةٌ
: نسيم پاك و آرام .
( 1099 ) اسْتَفْرَغَتْهُمْ
: آنها را از اشتغال بكارى ديگر باز داشت .
( 1100 ) الوَلَه
: نهايت علاقه به چيزى ، عشق .
( 1101 ) الرَّوِيَّة
: مونث « الروىّ » ، سيراب كننده .
( 1102 ) سُوَيْدَاءُ قُلُوبِهِم
: اعماق قلبهايشان .
( 1103 ) الوَشِيجَة
: ريشه درخت ، در اينجا مقصود ريشه و انگيزهء ترس از خداست .
( 1104 ) لَمْ يُنْفِدْ
: تمام نكرده است .
( 1105 ) الرِبَق
: جمع « رِبْقَة » ، بندها « ربقَة » در اصل بمعنى حلقهء طناب است .
( 1106 ) الاسْتِكانَة
: از شدت ترس ساكن شدن ، خضوع كردن .
( 1107 ) الدُؤُوب
: مداومت و جديت داشتن .
( 1108 ) لَمْ تَغْض
: كاهش نيافت ، كم و ناقص نشد .
( 1109 ) اسَلَاتُ الْسِنَتِهِمْ
: سر زبانهايشان .
( 1110 ) الهَمْس
: صداى پنهانى .
( 1110 ) الْجُؤار
: صدا را به تضرع بلند كردن .
( 1111 ) المَقاوِم
: جمع « مقام » ، مقصود در اينجا « صفها » است .
( 1112 ) لَا تَعْدوُ
: هجوم نمىكند ، و يورش نمىبرد .
( 1113 ) لَا تَنْتَضِل فِى هِمَمِهِمْ خَدَائِعُ الشَهَوَاتِ
: فريب شهوات در همتهاى آنان راه ندارد .
( 1114 ) فَاقَتِهِم
: حاجتشان .
( 1115 ) يَمَّمُوهُ
: قصد او ( خدا ) كردند ، آهنگ او نمودند .
( 1116 ) الاسْتِهْتَار
: به چيزى حريص شدن به گونهاى كه از دشنام و نكوهش باكى نباشد .
( 1117 ) مَوَاد
: جمع « ماده » .
( 1118 ) الشَفَقَة
: در اينجا به معناى ترس است .
( 1119 ) يَنُوا
: ( از فعل ونى - ينى ) ، درنگ و سستى مىكنند .
( 1120 ) وَشِيكَ السَّعْىِ
: تلاش نزديك ، مقصود تلاش در امور دنيوى است .
( 1121 ) الشَفَقَات
: خوفها ، ترسها .
( 1122 ) لَا تَشَعَّبَتْهُمْ
: آنها را پراكنده نمىكند .
( 1122 ) الرِّيَب
: جمع « ريبة » ، ترديدها .
( 1123 ) الاخْيَاف
: جمع « خَيف » ، در اصل به