رسوا كننده .
( 926 ) الْوِرد الْمَوْرُود
: مراد در اينجا مرگ يا قيامت است .
( 927 ) لَا يَبْأسُ
: نيازمند نمىشود
.
خطبهء 86 ص 85 ف
( 928 ) ارْهَاقُ اجَلِهِ
: فرا رسيدن اجلش .
( 929 ) الْكَظْم
: حلق ، مجراى تنفس .
( 930 ) سَمَّى
: مشخص و معين كرد .
( 930 ) آثارُكُم
: اعمالتان .
( 931 ) عَمَّرَ فِيكُمْ نَبِيَّهُ
: سالها پيامبرش را در ميان شما عمر داد .
( 932 ) مَحَابَّةُ
: آنچه مورد دوستى اوست ( يعنى اعمال صالح ) .
( 933 ) اصْبِرُوا لَهَا انْفُسَكُمْ
: نفس خود را در آن شكيبا سازيد .
( 934 ) الظَلَمَة
: جمع « ظالم » ، ستمگران .
( 935 ) لا تُدَاهِنُوا
: مداهنه و ظاهر سازى نكنيد .
( 936 ) الْمَغْبُونُ
: فريب خورده .
( 937 ) الْمَغْبُوط
: كسى كه مورد غبطه واقع مىشود .
( 938 ) الرِّيَاء
: عملى را براى تظاهر و خودنمايى انجام دادن .
( 939 ) مَنْسَاةٌ
: محل فراموشى .
( 940 ) مَحْضَرَةٌ لِلشّيْطَانِ
: محل حضور شيطان .
( 941 ) الْحَالِقَةُ
: تراشنده ، محو كننده
.
خطبهء 87 ص 86 ف
( 942 ) اسْتَشْعَرَ
: لباس زيرين قرار داد .
( 942 ) تَجَلْبَبَ
: لباس روئين قرار داد ، جلباب : لباس گشادى كه روى همه لباسها پوشيده مىشود .
( 943 ) زَهَرَ
: درخشيد .
( 943 ) مِصْباحُ الْهُدَى
: چراغ هدايت .
( 944 ) الْقِرَى
: آنچه كه براى ميهمان جهت پذيرايى مىآورند ، مقصود در اينجا اعمال صالح است كه بايد براى بعد از مرگ آماده گردد .
( 945 ) النَّهَل
: اول آب نوشيدن ، يعنى در اولين وهله چنان خويش را سيراب مىكند كه نيازى به نوشيدن دوباره ندارد .
( 946 ) الْجَدَد
: زمين سخت و صافى كه حركت در آن آسان است .
( 947 ) الغِمَار
: جمع « غمر » ، آب زياد ، قسمت عمده و گود دريا يعنى از درياهاى عظيم و خطرناكى گذشته تا به ساحل نجات رسيده است .