( 242 ) أغْبَاشُ اللَيْل :
تاريكىهاى انتهاى شب ، آخرين بقاياى ظلمت شب .
( 243 ) عَمٍ :
نابينا .
( 244 ) عَقْدُ الْهُدْنَة :
پيمان صلح و مسالمت .
( 245 ) الْمَاء الآجِن :
آب گنديده و فاسدى كه رنگ و طعمش تغيير كرده باشد .
( 246 ) اكْتَثَرَ :
بسيار فراهم آورد .
( 247 ) غَيْرُ طَائِلٍ :
بيهوده ، پوچ .
( 248 ) التَخْلِيص :
خالص كردن ، روشن ساختن .
( 249 ) مَا الْتَبَسَ عَلىَ غَيْرِهِ :
اشتباهات ديگران ، آنچه بر ديگران مشتبه است .
( 250 ) الْحَشْو :
زائد ، بدون فائده .
( 251 ) الرَّثّ :
مندرس ، كهنه ، ضد جديد .
( 252 ) خَبَّاط :
بسيار اشتباه كننده ، صيغه مبالغه است از « خبط الليل » يعنى در شب بدون راهنما و شناخت حركت كرد .
( 253 ) عَاشٍ :
گم گشته در شب .
( 254 ) العَشَوات :
جمع « عشوة » ، بدون آگاهى و اطلاع به كارى اقدام كردن .
( 255 ) يَذْرُو :
پخش مىكند ، مىپراكند .
( 256 ) الْهَشِيم :
گياه خشكيدهاى كه مىشكند و خرد مىشود .
( 257 ) مَلِيّ :
از « ملأ » به معنى توانا و قدرتمند است ، « الملىّ بالشّىء » در مورد كسى كه گفته مىشود كه به خوبى از عهده چيزى بر آيد .
( 258 ) وَ لَا اهْلٌ لِمَا قُرِّظَ بِهِ :
سزاوار آنچه مدح مىشود ، نيست .
( 259 ) اكْتَتَمَ بِهِ :
آن را پوشاند و كتمان كرد .
( 260 ) الْعَجّ :
فرياد ، « عجّ المواريث » ، تمثيلى است براى نهايت ظلم و جور .
( 261 ) أبْوَر :
كسادتر ، « بارت السّلعة » :
تجارت كساد شد .
( 262 ) أنْفَق :
رايج تر .
خطبهء 18
( 263 ) الإمَامُ الّذِى اسْتَقْضَاهُمْ :
خليفهاى كه آنها را به قضاوت برگزيد .
( 264 ) انِيقٌ :
زيبا و شگفت انگيز .
خطبهء 20
( 265 ) الوَهْلُ :
از « وَهل - يوهل » ، ترس و