كردن .
( 4844 ) تَسْتَحِيلُهُ
: دگرگونش مىكند
.
حكمت 347 ص 339 ف
( 4845 ) مَلَق
: تملق ، چاپلوسى .
( 4845 ) الْعِىّ
: عجز ( در گفتار )
.
حكمت 349 ص 341 ف
( 4846 ) كابَدَ الامُورَ
: ( به جهت عدم فراهم آوردن اسباب و آمادگيهاى لازم ) آن امور را به سختى انجام داد و در آن دچار مشقت گرديد .
( 4847 ) عَطِبَ
: شكسته شد ، هلاك شد ، نابود شد
.
حكمت 350 ص 342 ف
( 4848 ) الْغَلَبَة
: قهر .
( 4849 ) يُظاهِرُ
: يارى مىكند .
( 4850 ) الظَلَمَةُ
: جمع « ظالم » ، ستمكاران .
حكمت 355 ص 347 ف
( 4851 ) فَخْماً
: عظيم و بزرگ .
( 4852 ) الْوَرِق
: نقره ، سكه نقره .
( 4852 ) اطْلَعَتِ الْوَرِقُ رُءُوسَها
: نقرهها سر بر آوردند ، يعنى ظاهر شدند
.
حكمت 357 ص 349 ف
( 4853 ) هَذَا الامْر
: اين امر ، منظور مرگ است .
حكمت 358 ص 350 ف
( 4854 ) وَجِلِين
: ترسان .
( 4855 ) فَرِقِين
: هراسان .
( 4856 ) اخْتِبار
: آزمايش و امتحان .
( 4857 ) ضَيَّعَ مَأْمُولًا
: پاداش مورد انتظارى را ضايع كرد
.
حكمت 359 ص 351 ف
( 4858 ) اسْرى
: جمع « اسير » ، اسراء .
( 4858 ) الرَّغْبَة
: طمع .
( 4859 ) اقْصِرُوا
: بس كنيد ، دست برداريد .
( 4860 ) الْمُعَرِّج
: متمايل ، تكيه كننده .
( 4861 ) لَا يُرَوِّعُهُ
: او را نمىترساند .
( 4862 ) الصَّرِيف
: صداى بهم سائيدن دندانها و مانند آن .
( 4863 ) الْحِدْثان
: حوادث ناگوار .
( 4864 ) تَوَلَّوْا
: سرپرستى كنيد .
( 4865 ) الضَّراوَة
: به چيزى خو كردن و حريص شدن ، يعنى نفس خويش را از جاذبهء عادتهايش دور داريد
.
حكمت 361 ص 353 ف
( 4866 ) حاجَتَيْن
: دو حاجت كه يكى درخواست درود بر پيامبر است و ديگرى حاجت شخصى دعا كننده .