درختى كه شير در آنجا لانه مىكند ، جنگل .
( 4804 ) الصِّل
: مار .
( 4805 ) لا يُدْلِى بِحُجَّةٍ
: اقامهء دليل نمىكند .
( 4806 ) بَدَهَهُ امْران
: بطور ناگهانى در برابر دو موضوع قرار گرفت
.
حكمت 290 ص 282 ف
( 4807 ) التَوَعُّد
: بيم دادن ، ترساندن
.
حكمت 291 ص 283 ف
( 4808 ) مَأْزُورٌ
: گناهكار ، كسى كه مرتكب « وزر » ( گناه ) مىشود .
( 4809 ) حَزَنَكَ
: اندوهگينت ساخت ، تو را محزون كرد
.
حكمت 292 ص 284 ف
( 4810 ) الْجَلَل
: حقير و كوچك ، گاهى نيز به معناى عظيم و بزرگ مىآيد كه در اينجا مراد نيست
.
حكمت 293 ص 285 ف
( 4811 ) الْمَائِق
: احمق
.
حكمت 296 ص 288 ف
.
( 4812 ) الرِّدْف
: نفر دومى كه پشت سر راكب مىنشيند .
حكمت 307 ص 299 ف
( 4813 ) الثُكْل
: از دست دادن فرزند .
( 4814 ) الْحَرَب
: ربوده شدن مال
.
حكمت 312 ص 304 ف
( 4815 ) اقْبال
: رو آوردن .
( 4815 ) الادْبار
: پشت كردن ، بىرغبتى
.
حكمت 313 ص 305 ف
( 4816 ) نَبَاءُ ما قَبْلَكُمْ
: اخبار پيشينيان ، ( كه در قصص قرآن ذكر گرديده ) .
( 4816 ) خَبَرُ ما بَعْدَكُمْ
: خبر بعد از شما ، يعنى خبر از سرنوشت آيندگان كه از سنن حاكم بر تاريخ گذشته ، استفاده مىشود .
( 4816 ) حُكْمُ مَا بَينَكُمْ
: حكم امورى كه در بين شما جارى است و مورد نياز شما است
.
حكمت 314 ص 306 ف
( 4817 ) رُدُّوا الْحَجَرَ
: سنگ را برگردانيد ، كنايه از مقابله به مثل است ، البته اين در موردى است كه دفع به احسن ممكن نباشد
.
حكمت 315 ص 307 ف
( 4818 ) الْقِ دَواتَك
: دواتت را ليقه بگذار .
( 4819 ) جِلْفَةُ الْقَلَمِ
: فاصله بين تراش تا نوك قلم ، قسمت تراشيده شدهء قلم .
( 4820 ) قَرْمِطْ بَينَ الْحُرُوف
: حروف را به