حكمت 146 ص 138 ف
( 4625 ) سُوسُوا
: فعل امر از « ساس - يسوس » ، حفظ كنيد ، نگاهداريد
.
حكمت 147 ص 139 ف
( 4626 ) الْجَبَّان
: مقبره ، گورستان .
( 4627 ) اصْحَرَ
: به صحرا رفت .
( 4628 ) تَنَفّسَ الصُعَداءَ
: نفس عميقى كشيد .
( 4629 ) اوْعِيَة
: جمع « وعاء » ، ظرف و مانند آن ، آنچه كه در آن چيزى گذاشته مىشود و يا چيزى در آن نگهدارى مىشود .
( 4630 ) اوْعا
: نگاهدارندهتر .
( 4631 ) الرَّبانِىّ
: منسوب به « ربّ » عارف به خدا ، خداشناس .
( 4632 ) الْهَمَج
: مردم نادان و احمق .
( 4633 ) الرَّعاع
: مردم فرومايه ، اراذل و اوباش .
( 4634 ) النَّاعِق
: بانگ زننده ، كنايه از دعوت كننده بسوى باطل يا حق است .
( 4635 ) يَزْكُو
: رشد مىكند .
( 4636 ) الْحَمَلَةُ
: جمع « حامل » ، حمل كنندگان .
( 4636 ) اصَبْتُ
: يافتم .
( 4637 ) اللَقِن
: كسى كه بسرعت چيزى را مىفهمد .
( 4638 ) مُنْقاداً لِحَمَلَةِ الْحَقّ
: كسى كه تقليدوار ( نه بر اساس آگاهى و بصيرت ) از حق پيروى مىكند .
( 4639 ) احْنائُهُ
: جمع « حنو » ، اطراف و جوانب آن .
( 4640 ) الْمَنْهُومْ
: پرخور ، كسى كه بىاندازه به چيزى حرص و ولع داشته باشد .
( 4954 ) سَلِس
: آسان ، رام ، مطيع .
( 4641 ) الْقِياد
: افسار ، زمام .
( 4642 ) مُغْرَماً بِالْجَمْعِ
: حريص در جمع مال « مغرم » ، شيفته و آزمند به چيزى .
( 4643 ) الادِّخار
: اندوختن و ذخيره كردن .
( 4644 ) الانْعام
: بَهائم ، چهارپايان .
( 4645 ) السَّائِمَة
: حيوانى كه در بيابان مىچرد .
( 4646 ) مَغْمُوراً
: مجهول ، گمنام ، يعنى ظلم باعث شده است كه آنها از انظار پنهان بمانند .
( 4647 ) اسْتَلَانُوا
: ( آن را ) نرم شمردند .
( 4648 ) اسْتَعْوَرَهُ
: آن را خشن و ناهموار شمرد .