( 4600 ) الْتَبَع
: تابع ، پيرو
.
حكمت 131 ص 126 ف
( 4601 ) الْمُتَجَرِّمُ عَلَيْهَا
: مدعى جرم عليه آن ( دنيا ) .
( 4602 ) اسْتَهْوَتْكَ
: عقلت را ربود و ترا خوار و حيران ساخت .
( 4603 ) الْمَصارِع
: جمع « مصرع » ، مكان سقوط ، محل افتادن .
( 4604 ) الْبِلى
: پوسيدن و نابود شدن .
( 4605 ) الثَرى
: خاك .
( 4606 ) عَلَّلْتَ
: تيمار كردى .
( 4607 ) تَسْتَوْصِفُ الاطِبَّاءَ
: از پزشكان درخواست نسخه و دستور العمل ميكنى .
( 4608 ) اشْفاق
: خوف ، ترس .
( 4609 ) طِلْبَة
: مطلوب ، خواسته .
( 4610 ) مَثّلَتْ لَكَ بِهِ الدُّنْيا نَفْسَكَ
: دنيا هلاكت گذشتگان را براى تو مثلى قرار داد تا خود را از بر آن قياس كنى و با آن بسنجى .
( 4611 ) تَزَوَّدَ مِنْها
: از دنيا ( براى آخرت ) ، ره توشه برگرفت .
( 4612 ) آذَنَتْ
: اعلام كرد .
( 4613 ) بَيْنُهَا
: دورى و زوال دنيا .
( 4614 ) نَعَتْ نَفْسَها
: فوت خود را خبر داد .
( 4615 ) راحَتْ بِعَافِيَةٍ
: شب را در سلامتى گذراند .
( 4616 ) ابْتَكَرَتْ
: صبح كرد .
( 4617 ) فَجِيعَة
: مصيبت سخت
.
حكمت 132 ص 127 ف
( 4618 ) لِدُوا
: بزاييد
حكمت 133 ص 128 ف
( 4619 ) اوْبَقَها
خود را هلاك كرد .
( 4620 ) ابْتاعَ نَفْسَهُ
: خويش را خريد ( و از بند شهوات آزاد كرد )
.
حكمت 136 ص 131 ف
( 4621 ) حُسْنُ التَبَعُّل
: اطاعت از شوهر ، خوب شوهر دارى كردن
حكمت 140 ص 134 ف
( 4622 ) عَالَ
: فقير و نيازمند شد
.
حكمت 144 ص 136 ف
( 4623 ) حَبِطَ
: باطل و تباه شد
.
حكمت 145 ص 137 ف
( 4624 ) الاكْياس
: جمع « كيّس » ، عاقل ، هوشمند ، يعنى خواب و افطار عارفان خردمند بر شب زندهدارى و روزهء بىخردان ، برترى دارد .