نامه 45
.
( 3863 ) الْمَاْدُبَة
: طعامى كه در ميهمانى يا عروسى مىدهند .
( 3864 ) تُسْتَطَابُ لَكَ
: براى تو غذاهاى پاكيزه طلب مىشود .
( 3865 ) الالْوَان
: رنگارنگ ، مقصود غذاهاى مختلف و گوناگون است .
( 3866 ) الْجِفَان
: جمع « جفنة » ، كاسههاى بزرگ .
( 3867 ) الْعَائِل
: افراد نيازمند و محتاج .
( 3868 ) مُجْفُوٌّ
: مطرود ، رانده شده .
( 3869 ) تَقْضَمُ
: مىخورى .
( 3869 ) الْمَقْضَم
: خوردنى ، آنچه خورده مىشود .
( 3870 ) الْفِظْهُ
: آن را دور بينداز .
( 3871 ) الطِمْر
: لباس پوسيده و كهنه .
( 3872 ) طُعْمَة
: خوردنى .
( 3873 ) قُرْصَيْه
: دو قرص نان .
( 3874 ) السَّدَاد
: راستى و درستى در كردار و گفتار .
( 3875 ) التِّبْر
: قطعات طلا و نقره قبل از آنكه ساخته شود .
( 3876 ) الْوَفْر
: مال .
( 3878 ) اتَانٍ دَبِرَةٍ
: حيوانى كه پشتش مصدوم و مجروح شده ( و به علت درد خوراكش كم شده است ) .
( 3879 ) مَقِرَة
: تلخ .
( 3880 ) فَدَك
: قريهاى كه بعد از فتح خيبر ساكنين آنجا نيمى از آن را به پيامبر بخشيدند و بنابر اجماع شيعه پيامبر ( ص ) در حيات خود آن را به حضرت فاطمه ( ع ) واگذاشت ولى ابى بكر آن را به بيت المال برگرداند .
( 3881 ) الْمَظَانَّ
: جمع « مظنَّة » ، جائى كه گمان وجود چيزى مىرود .
( 3882 ) جَدَث
: قبر .
( 3883 ) اضْغَطَهَا
: آن را تنگ كرد .
( 3884 ) الْمَدَر
: جمع « مدرة » كلوخها ، پاره گلهاى بهم چسبيده .
( 3885 ) فُرَج
: جمع « فرجة » ، شكافها .
( 3886 ) ارُوضُهَا
: آن را رام و مطيع ميكنم .
( 3887 ) الْمَزْلَق
: لغزشگاه ، محلى كه در آن بيم لغزيدن مىرود ، در اينجا مقصود صراط است .
( 3888 ) الْقَزَّ
: حرير .
( 3889 ) الْجَشَع
: شدت حرص .
( 3890 ) الْقُرْص
: قرص نان .