( 3942 ) الْبُؤْس
: سختى .
( 3943 ) الْغُمْضُ
: خواب .
( 3944 ) الْكَرَى
: چرت .
( 3945 ) افْتَرَشَتْ ارْضَهَا
: زمين را فرش قرار داد ، يعنى براى او زير اندازى نيست .
( 3946 ) تَوَسَّدَتْ كَفَّهَا
: دست را بالش قرار داد .
( 3947 ) تَجَافَتْ
: دور شد .
( 3948 ) مَضَاجِع
: جمع « مضجع » ، خوابگاهها ، محلهاى خواب .
( 3949 ) الْهَمْهَمَة
: زمزمه .
( 3950 ) تَقَشّعَتْ
: زائل و محو شد .
( 3951 ) لِتَكْفُفْ اقْرَاصُكَ
: بايد قرصهاى نانت ، تو را نيرو دهد و نگاهدارد ( نه غذاهاى رنگارنگ اعيان و اشراف ) .
نامه 46
.
( 3952 ) اسْتَظْهِرُ بِهِ
: از او كمك مىطلبم .
( 3953 ) اقْمَعُ
: مىشكنم .
( 3954 ) النَّخْوَة
: كبر .
( 3955 ) الاثِيم
: خطاكار ، گناهكار .
( 3956 ) اللَهَاة
: زبان كوچك كه در انتهاى دهان قرار دارد .
( 3957 ) لَهَاةُ الثَغَر
: دهانه و مدخل ورود دشمن در مرز .
( 3958 ) الْمَخُوف
: ترسناك .
( 3959 ) ضِغْث
: خلط كردن ، آميختن .
( 3960 ) اسِ
: تساوى را رعايت كن .
( 3961 ) الْحَيْف
: ستم ، تضييع حقوق .
نامه 47
.
( 3962 ) لَا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ انْ بَغَتْكُمَا
: دنيا را نطلبيد ، هر چند كه شما را طلب كند .
( 3963 ) زُوِىَ
: گرفته شد .
( 3964 ) لَا تُغِبُّوا
: ( ايتام را ) يك روز در ميان رسيدگى نكنيد ، ( بلكه هميشه به آنها توجه داشته باشيد ) .
( 3965 ) يُوَرِّثُهُمْ
: براى آنها ارث مىگذارد .
( 3966 ) لَمْ تُنَاظَرُوا
: ( به چشم كرامت و بزرگى ) ديده نخواهيد شد ، ( نه از جانب خدا و نه از جانب مردم ، زيرا در فريضه الهى اهمال كردهايد ) .
( 3967 ) التَّبَاذُل
: به يكديگر بخشش كردن .
( 3968 ) لَا الْفِيَنَّكُمْ
: شما را نيابم ، در اينجا نفى به معناى نهى است .
( 3969 ) تَخُوضُونَ دِمَاءَ الْمُسْلِمِين
: خون مسلمانان را مىريزند .
( 3970 ) لَا تُمَثِّلُوا
: مثله نكنيد .