( 3817 ) جَرَّدْتَ الارْضَ
: زمين را برهنه و باير كردى
.
نامه 41
.
( 3818 ) اشْرَكْتُكَ فِى امَانَتِى
: ترا در امور حكومتى شريك خود قرار دادم .
( 3819 ) الْمُوَاسَاة
: بخشش در عين نيازمندى ، يارى دادن .
( 3820 ) الْمُوَازَرَة
: هميارى ، يكديگر را كمك كردن .
( 3821 ) كَلِبَ
: سخت شد .
( 3822 ) حَرِب
: بسيار خشمگين شد و در جنگ مقاومت كرد .
( 3823 ) خَزِيَتْ
: خوار و بىارزش شد .
( 3824 ) فَنَكَتْ
: بدون حزم و تأمل كارى را انجام داد .
( 3825 ) شَغَرَتْ
: بدون حامى شد .
( 3826 ) الْمِجَنّ
: سپر ، « قلب ظهر المجن » : پشت سپر را گرداند ، مثلى است براى كسى كه بر خلاف عهد خود عمل كند .
( 3827 ) اسَيْتَ
: ( در سختيها ) مساعدت و يارى كردى .
( 3828 ) تَكِيدُ
: خدعه ميكنى ، فريب مىدهى .
( 3829 ) الْغِرَّة
: غفلت ، بيخبرى .
( 3830 ) الْفَىء
: غنيمت و خراج ، و در اصل به اموالى كه بدون جنگ بدست آمده گفته مىشود .
( 3831 ) الازَلّ
: تند ، سريع .
( 3832 ) الدَّامِيَة
: مجروح ، خون آلود .
( 3833 ) الْمِعْزَى
: بز .
( 3834 ) الْكَسِيرَة
: شكسته .
( 3835 ) مُتَاثِّم
: دورى كننده از گناه ، « تاثّم » : از گناه حذر كرد ، دست كشيد ، توبه كرد .
( 3836 ) لَا اباً لِغَيْرِكَ
: جملهاى است در هيئت دعا كه براى توبيخ و سرزنش به كار مىرود .
( 3837 ) حَدَرْتَ
: شتافتى .
( 3838 ) التُّرَاث
: ميراث .
( 3839 ) النِّقَاش
: حسابرسى دقيق و كامل .
( 3840 ) تُسِيغُ
: به آسانى مىبلعى ، گوارا مىخورى .
( 3841 ) لأُعْذِرَنَّ الَى اللَّهِ فِيكَ
: ترا كيفرى دهم كه در پيشگاه خداوند معذور باشم .
( 3842 ) الْهَوَادَة
: صلح و دوستى ، نرمش و مدارا كردن .
( 3843 ) ضَحَّ رُوَيْداً
: عجله مكن ، شتاب مكن .