( 3634 ) خَطَرِهِ
: قدر و منزلتش .
( 3635 ) خَبَرَ الدُّنْيَا
: دنيا را آزمود و آن را شناخت .
( 3636 ) السَفْر
: مسافران .
( 3637 ) نَبَا بِهِمْ مَنْزِلٌ
: آنجا مناسب و موافق ميلشان نبود .
( 3638 ) الْجَدِيب
: زمين خشك و بى آب و علف .
( 3639 ) امُّوا
: قصد كردند .
( 3640 ) الْجَنَاب
: ناحيه .
( 3641 ) الْمَرِيع
: سرسبز ، پرگياه .
( 3642 ) وَعْثَاءُ الطَرِيق
: سختى و مشقت راه .
( 3643 ) الْجُشُوبَة
: خشن ، ناگوار .
( 3644 ) يَهْجُمُونَ عَلَيْهِ
: ناگهان به آن مىرسند .
( 3645 ) الاعْجاب
: نيك شمردن تمام اعمال خود ، خودپسندى .
( 3646 ) آفَة
: بيمارى .
( 3646 ) الالْبَاب
: عقول .
( 3647 ) الْكَدْح
: بيشترين تلاش ، نهايت سعى .
( 3648 ) خَازناً
: ذخيره كننده .
( 3648 ) خَازِناً لِغَيْرِك
: كسى كه مال را براى ديگران ( ورثه ) ذخيره مىكند .
( 3649 ) الارْتِيَاد
: طلب كردن .
( 3651 ) الْبَلَاغ
: كفايت ، بسندگى .
( 3651 ) قَدْرُ بَلَاغِك
: به مقدار كفايت .
( 3650 ) الْفَاقَة
: فقر .
( 3652 ) كَؤُوداً
: صعب العبور ، سخت و دشوار .
( 3653 ) الْمُخِفّ
: سبكبار ، كسى كه بار اندكى دارد .
( 3654 ) الْمُثِقِل
: گرانبار ، كسى كه پشت خود را با بارهاى گران ، سنگينى كرده است .
( 3655 ) ارْتَدْ لِنَفْسِك
: براى خود رائدى ( از اعمال نيك ) پيش فرست .
( 3656 ) الْمُسْتَعْتَب
: مصدر ميمى از « استعتب » ، خوشنود كردن ، رضايت خواستن .
( 3657 ) الْمُنْصَرَف
: مصدر ميمى از « انصرف » ، رجوع و بازگشت ، يعنى بعد از مرگ امكان رجوع و بازگشت به دنيا نيست .
( 3658 ) الانَابَة
: بازگشت بسوى خدا .
( 3659 ) نُزُوع
: رجوع ، بازگشت .
( 3660 ) نَجْوى
: در گوشى صحبت كردن ،