تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 182

مساهمون:

ص١٨٢

( 3603 ) الْكَهْف

: پناهگاه .

( 3604 ) الْحَرِيز

: حافظ ، نگاه‌دارنده .

( 3605 ) الاسْتِخَارَة

: انتخاب افضل ، در مورد كارى مطالعه و بررسى كردن و بهترين راه راه برگزيدن .

( 3606 ) صَفْحاً

: رو گرداندن و اعراض كردن .

( 3607 ) لَا يَحِقُّ

: سزاوار نمىباشد .

( 3608 ) بَلَغْتُ سِنّاً

: از نظر سن به پايان رسيدم .

( 3609 ) الْوَهْن

: ضعف ، سستى .

( 3610 ) افْضِى الَيْهِ

: به او گفته شد ، باز گو شد .

( 3611 ) الصَّعْب

: حيوانى كه رام نيست .

( 3612 ) النُّفُور

: بسيار رمنده .

( 3613 ) جِدِّ رَاْيِك

: رأى ثابت و استوار تو ، تصميم جدى تو .

( 3614 ) بُغْيَتَهُ

: طلب كردن آن .

( 3615 ) اسْتَبَانَ

: ظاهر شد .

( 3616 ) النَخِيل

: گزيده .

( 3617 ) تَوَخَّيْتُ

: بهترين را انتخاب كردم .

( 3618 ) اجْمَعْتُ عَلَيْهِ

: تصميم گرفتم .

( 3619 ) مُقْتَبَلُ الدَّهْر

: ابتداى زمان ، يعنى زمان را در پيش رو دارى و در ابتداى آن هستى .

( 3620 ) لَا اجَاوِزُ

: تعدى نمىكنم ، تجاوز نمىكنم .

( 3621 ) اشْفَقْتُ

: ترسيدم .

( 3622 ) الْتَبَسَ

: مشتبه شد .

( 3623 ) الْهَلَكَة

: هلاكت .

( 3624 ) لَمْ يَدَعُوا

: ترك نكردند .

( 3625 ) الشَائِبَة

: آنچه موجب مشوب شدن فكر مىشود ، مثل شك و ترديد و غيره .

( 3626 ) اوْلَجَتْكَ

: ترا داخل كرد .

( 3627 ) الْعَشْواء

: كسى كه چشمش ضعيف و كم سو است .

( 3628 ) تَتَوَرَّطُ الظَلْماءَ

: در ورطه تاريكىها ، گرفتار خواهى شد .

( 3629 ) الامْسَاك

: خوددارى .

( 3630 ) امْثَل

: افضل ، بهتر .

( 3631 ) شَفَقَتُكَ

: ترس تو .

( 3632 ) الرَائِد

: كسى كه پيشاپيش قافله به منظور شناسايى علفزارها حركت مىكند ، و پيامبران نيز رائد سعادت هستند .

( 3633 ) لَمْ آلْكَ نَصِيحةً

: در نصيحت تو كوتاهى نكردم .