پروار ، چاق .
( 3480 ) مُجْهُودَات
: خسته شده ، سختى ديده
.
نامه 26
( 3481 ) لَا يَجْبَهَهُم
: نبايد با آنان به بدى روبرو شود .
( 3482 ) لَا يَعْضَهَهُم
: نبايد به آنان بهتان بزند ، دروغ بگويد .
( 3483 ) لا يَرْغَبَ عَنْهُم
: نبايد از آنان دورى و اعراض كند .
( 3484 ) بُؤسى
: عذاب و سختى ، تيره روزى .
( 3485 ) الْخِزْى
: نهايت خوارى
.
نامه 27
( 3486 ) آسِ بَينَهُم
: فعل امر از « آسى » ، در بين آنها مساوات كن .
( 3487 ) حَيْفُكَ لَهُم
: ظلم تو بخاطر آنها .
( 3488 ) الْمُتْرَفُون
: متنعمان ناز پرورده .
( 3489 ) النَواصِى
: جمع « ناصية » ، موهاى جلو سر .
( 3490 ) تُخالِفُ عَلى نَفْسِك
: با خواستههاى نفسانيت مخالفت ميكنى .
( 3491 ) تُنَافِحُ
: دفاع ميكنى .
( 3492 ) الْخَلَف
: عوض .
( 3493 ) يَقْمَعُهُ
: او را مقهور مىسازد ، نابود مىكند .
( 3494 ) مُنَافِقُ الْجَنان
: كسى كه نفاق را در قلبش پنهان مىدارد .
( 3495 ) عَالِمُ اللِّسَان
: كسى كه احكام دين را ميداند و به خوبى آن را بيان مىكند ولى عملش بر خلاف آن است ، او كه در گفتار ، سخن مؤمنان را دارد و در عمل كردار منكران را
.
نامه 28 .
( 3496 ) خَبَّأ . . . عَجَباً
: امر عجيبى را پنهان داشت .
( 3497 ) طَفِقْتَ
: آغاز كردى .
( 3498 ) بَلَاءُ اللَّهِ
: انعام و احسان خداوند .
( 3499 ) نَاقِلُ التَّمْرِ الى هَجَرِ
: خرما به « هجر » برد « هجر » ، شهرى در بحرين بوده ، كه خرمايش معروف بوده است ، اين ضرب المثل مشابه مثلى كه ما مىگوئيم ، زيره به كرمان برد .
( 3500 ) الْمُسَدِّد
: معلم تيراندازى .
( 3501 ) الْنِضَال
: مسابقه تيراندازى .
( 3502 ) اعْتَزَلَ
: دورى كرد ، كناره گرفت .
( 3503 ) ثَلْمُهُ
: عيبش .