آنها است
.
نامه 25
( 3453 ) لَا تُرَوِّعَنَّ
: مترسان .
( 3454 ) لَا تَجَتَازَنَّ
: نگذر ، عبور مكن .
( 3455 ) لَا تُخْدِجْ بِالتَّحِيةِ لَهُمْ
: در تحيت و درود بخل نورز و دريغ مكن .
( 3456 ) انْعَمَ لَكَ
: به تو پاسخ مثبت داد .
( 3457 ) تَعْسِفَهُ
: بر او سخت مىگيرى .
( 3458 ) تُرْهِقَهُ
: به كار دشوار وادارش ميكنى .
( 3459 ) اصْدَعِ الْمَالَ صَدْعَينِ
: مال را به دو قسمت تقسيم كن .
( 3460 ) خَيِّرْهُ
: او را ( در انتخاب ) ، آزاد بگذار .
( 3461 ) ان اسْتَقَالَكَ فَاقِلْهُ
: اگر ( در انتخاب ، خود را مغبون پنداشت و ) درخواست تقسيم دوباره كرد ، درخواستش را بپذير .
( 3462 ) الْعَوْد
: شتر پير .
( 3463 ) الْهَرِمَة
: بسيار پير .
( 3464 ) الْمَهْلُوسَة
: ضعيف ، هلسه المرض :
بيمارى او را ضعيف كرد .
( 3465 ) ذَاتَ عَوَارٍ
: عيب دار ، معيوب .
( 3466 ) الْمُجْحِف
: اجحاف كننده ، كسى كه حيوان را بسيار تند ميراند ، بطوريكه لاغر و نحيف شود .
( 3467 ) الْمُلغِب
: خسته كننده ، كسى كه ديگرى را خسته و وامانده مىكند .
( 3468 ) احْدُر
: بشتاب .
( 3469 ) فَصِيلُهَا
: بچه شتر شيرخوار .
( 3470 ) لا يَمْصُرْ لَبَنَهَا
: نبايد تمام شيرش را بدوشد .
( 3471 ) لِيُرَفِّه
: بايد راحت گذارد ، آزاد كند .
( 3471 ) اللاغِب
: خسته ، ضعيف .
( 3472 ) لِيَسْتَأْنِ
: بايد مدارا كند .
( 3473 ) النَقِب
: حيوانى كه پايش زخمى است .
( 3474 ) الظَالِع
: حيوانى كه در راه رفتن مىلنگد .
( 3475 ) الْغُدُر
: جمع « غدير » ، بركه ، آبگير .
( 3476 ) جَوَادُّ الطُّرُق
: در اينجا مقصود جادههاى بدون سبزه زار است .
( 3477 ) النِطَاف
: جمع « نطفة » ، آبهاى كم ، يعنى آنها را براى خوردن آب و علف بايد مهلت داد .
( 3478 ) الْبُدَّن
: سمين ، فربه .
( 3479 ) الْمُنْقِيات
: اسم فاعل از « انقى » ،