هر جان پناه يا وسيله دفاعى گفته مىشود .
( 3380 ) الْمَنَاكِب
: ارتفاعات .
( 3381 ) الْهِضَاب
: جمع « هضبة » ، كوهى كه ارتفاع زيادى ندارد و قله آن پهن و گسترده است .
( 3382 ) اجْعَلُوا الرِّمَاحَ كِفَّةً
: نيزهها را مثل كفهء ترازو ، دائرهوار در اطراف خود قرار دهيد .
( 3383 ) الْغِرَار
: خواب كوتاه و كم .
( 3384 ) الْمَضْمَضَة
: گرداندن آب در دهان ، يعنى همچنانكه آب را اندكى در دهان مىچرخانند و سپس بيرون مىريزند ، به هنگام جنگ ، خواب نيز بايد چنين باشد يعنى كمى خواب كمى بيدارى
.
نامه 12
.
( 3385 ) الْبَرْدَان
: هنگام سرد شدن زمين و هوا ، از حرارت روز ، يعنى صبح و عصر .
( 3386 ) غَوِّرْ
: به هنگام گرماى روز آنها را استراحت بده .
( 3387 ) رَفِّهْ
: رفاه بده ، يعنى آهسته بران و خود و مركبت را خسته مكن .
( 3388 ) الظَعْن
: سفر .
( 3389 ) يَنْبَطِحُ السَّحرُ
: سحر گسترده مىشود ، يعنى بعد از آنكه مدتى از سحر گذشت .
( 3390 ) الشَنَان
: عداوت ، دشمنى .
( 3391 ) الاعْذَارُ الَيْهِمْ
: راه عذرشان را بستن ( اتمام حجت )
.
نامه 13
.
( 3392 ) حَيِّزُكُمَا
: تحت امر شما .
( 3393 ) الدِّرْع
: لباس آهنين ، زره .
( 3394 ) الْمِجَنّ
: سپر .
( 3395 ) الْوَهْن
: ضعف ، سستى .
( 3396 ) السَّقْطَة
: لغزش .
( 3397 ) احْزَم
: به هوشيارى و دور انديشى نزديكتر .
( 3398 ) امْثَل
: اولى و احسن
.
نامه 14
.
( 3399 ) الْمُعْوِر
: ناتوان ، ضعيف .
( 3400 ) لَا تُجْهِزُوا عَلَى جَرِيحِ
: زخمى و مجروح را نكشيد .
( 3401 ) الْفِهْر
: سنگ كوچكى كه با آن گردو بشكنند .
( 3402 ) الْهِرَاوَة
: عصا .