شمشيرها و نيزهها .
( 3350 ) مُؤْتَة
: محلى است در حدود شام .
( 3351 ) لَمْ يَسْعَ بِقَدَمِى
: مانند من ( در دفاع از دين ) ثابت قدم و استوار نبود .
( 3352 ) سَابِقَتِي
: سابقه من ( در جهاد ) .
( 3353 ) لَا يُدْلِى احَدٌ بِمِثْلِهَا
: كسى به مانند آن دست نمىيابد .
( 3354 ) لَمْ تَنْزِع
: باز نايستاد ، دست برنداشت .
( 3355 ) الشِّقَاق
: اختلاف .
( 3356 ) الزَّوْر
: ديدار كنندگان
.
نامه 10
.
( 3357 ) جَلَابِيب
: جمع « جلباب » ، چادر ، لباس گشادى كه روى همه لباسها پوشيده مىشود .
( 3358 ) تَبَهَّجَتْ
: زيبا كرد .
( 3359 ) الْمِجَنّ
: سپر ، يعنى به زودى خداوند ترا در مهلكهاى خواهد انداخت كه هيچ سپرى مانع آن نخواهد شد .
( 3360 ) اقْعَسْ
: عقب برو .
( 3361 ) الاهْبَة
: آمادگى ، مهيا شدن .
( 3362 ) الْغُوَاة
: جمع « غاو » ، دوستان و همنشينان بدى كه باطل را تزيين كرده و آدمى را به فساد مىكشانند .
( 3363 ) الْمُتْرَف
: كسى كه نعمت و رفاه او را به طغيان واداشته .
( 3364 ) سَاسَة
: جمع « سائس » ، رهبران ، سياستمداران .
( 3365 ) الْبَاسِق
: عالى و بلند .
( 3366 ) الْغِرَّة
: غرور ، فريب .
( 3367 ) الامْنِيَّة
: آرزو .
( 3368 ) الْمَرِين
: اسم مفعول از « ران » ، كسى كه گناه بر قلبش غلبه نموده است .
( 3369 ) شَدْخاً
: شكستن چيز مرطوب و ترد .
( 3370 ) الْمِنْهَاج
: مقصود در اينجا مسير دين حق است .
( 3371 ) ثَائِراً
: خونخواه ، طلب كنندهء خون .
( 3372 ) حَائِدَة
: منحرف ، عدول كننده
.
نامه 11
.
( 3373 ) قُبُل
: جلو ، پيش .
( 3374 ) الاشْرَاف
: جمع « شرف » ، بلنديها ، يعنى جاهاى بلند مثل تپه .
( 3375 ) سِفَاحُ الْجِبَالِ
: پائين كوهها .
( 3376 ) اثْنَاءُ الانْهَارِ
: خم و پيچ رودها .
( 3377 ) الرِّدْء
: كمك .
( 3378 ) الْمَرَدّ
: محل باز گرداندن و دفع كردن .
( 3379 ) صَيَاصِى
: بلنديها ، قلهها ، در اصل به