( 3150 ) الْمَلُفُوفَة
: نوعى حلوا كه اشعث بن قيس براى حضرت على ( ع ) هديه آورد .
( 3151 ) شَنِئْتُهَا
: از آن متنفر شدم ، آن را ناخوش داشتم .
( 3152 ) الصِّلَة
: هديه ، بخشش .
( 3153 ) هَبِلَتْكَ
: مرگ بر تو ، داغ تو را ببيند .
( 3153 ) الْهَبُول
: زنى كه فرزندى برايش باقى نماند ، زن بىفرزند .
( 3154 ) أَ مُخْتَبِطٌ انْتَ
: آيا نظام ادراكت مختل شده ؟ .
( 3155 ) ذُو جِنَّةٍ
: كسى كه شيطان او را مس كرده است ، ديوانه ، مجنون .
( 3156 ) تَهْجُرُ
: بيهوده ميگوئى ، هذيان ميگوئى .
( 3157 ) جُلْبَ شَعِيرَةٍ
: پوست جو .
( 3158 ) تَقَضَمُهَا
: آن را مىجود .
( 3159 ) سُبَات الْعَقْلِ
: خواب عقل .
( 3159 ) الزَّلَل
: لغزش
.
خطبهء 225 ص 216 ف
( 3160 ) صُنْ وَجْهِى
: آبرويم را نگهدار ، يعنى مرا از درخواست و سؤال حفظ كن .
( 3161 ) الْيَسَار
: بىنيازى ، توانگرى ، آسانى ، سهولت .
( 3162 ) لَا تَبْذُلْ جَاهِى
: جاه و منزلتم را در قلبها ساقط مكن .
( 3163 ) الاقْتَار
: فقر
.
خطبهء 226 ص 217 ف
( 3164 ) الْنُزَّال
: جمع « نازل » ، ساكنان ، كسانى كه در جائى فرود مىآيند و اقامت مىكنند .
( 3165 ) مُتَصَّرِفَة
: گذرنده ، دگرگون شونده .
( 3166 ) مُسْتَهْدَفَة
: هدف گرفته شده .
( 3167 ) الْحِمَام
: مرگ .
( 3168 ) ابْعَدَ اثَاراً
: آثارشان ماندگارتر .
( 3169 ) رَاكِدَة
: ساكن ، يعنى حركت و عملى از آنها صادر نمىشود .
( 3170 ) عَافِيَة
: مندرس ، ويران و نابود .
( 3171 ) النَّمَارِق
: جمع « نمرقة » ، بالش كوچك ، تشكچه ( احتمالا در اينجا معناى دوم مقصود است ) .
( 3172 ) الْمُمَّهَدَة
: گسترده .
( 3173 ) اللَاطِئَة
: چسبنده به زمين ، همسطح با زمين .
( 3174 ) الْمُلْحَدَة
: ( قبرهاى ) داراى لحد .
( 3175 ) فِنَاؤُهَا
: فضاى جلوى قبر ، « فناء