لَمْ يُوَطِّنْهَا
: آن را وطن خود قرار نداد .
( 3127 ) الرِّاجِفَةِ
: منظور نخستين نفخهء صور است كه موجب انهدام و نابودى زمين مىشود .
( 3128 ) حَقَّتْ
: تحقق يافت ، واقع شد .
( 3129 ) الْمَنْسَك
: عبادت ، محل عبادت .
( 3130 ) لَمْ يُجْزَ
: جزا داده نشود ، فعل ، به صيغه مجهول است و نائب فاعل آن « خرق بصر » و « همس قدم » است ، يعنى در آن زمان ( قيامت ) نظرى كه به آسمان افتاده و يا قدمى كه آهسته بر زمين نهاده شده ، جزا داده نمىشود مگر بر اساس حق و عدل .
( 3131 ) تَحَرَّ
: آنچه را كه لايقتر و سزاوارتر است طلب كن .
( 3132 ) تَيَسَّرْ
: آماده ساز ، مهيا كن .
( 3133 ) شِمْ
: فعل امر از « شام - يشيم » ، چشم بدوز ، نگاه كن .
( 3134 ) ارْحَلْ مَطَايا
: ( توشه سفر را ) ، بر مركبها بار كن
.
خطبهء 224 ص 215 ف
( 3135 ) حَسَك
: خار .
( 3135 ) السَّعْدَان
: نوعى گياه خاردار .
( 3136 ) الْمُسَهَّد
: بيدار ، كسى كه شب را نخوابد .
( 3136 ) مُصَفّد
: در زنجير بسته شده .
( 3137 ) قُفُولُهَا
: رجوعش ، باز گشتش .
( 3138 ) الثَرَى
: خاك .
( 3139 ) امْلَقَ
: بشدت فقير شد .
( 3140 ) اسْتَمَاحَنِى
: از من درخواست بخشش كرد .
( 3141 ) الْبُرّ
: گندم .
( 3142 ) شُعْث
: جمع « اشعث » ، ژوليده مو .
( 3143 ) الْغُبْر
: جمع « اغبر » ، خاكى رنگ آنچه به رنگ خاك باشد .
( 3144 ) الْعِظْلِم
: مادهء كبود رنگى است كه در رنگ رزى استفاده مىشود و به آن نيلج يا نيل مىگويند .
( 3145 ) الْقِيَاد
: زمام ، افسار .
( 3146 ) الدَّنَف
: مرض ، « ذى دنف » :
مريض ، بيمار .
( 3147 ) مِيسَم
: آهنى كه با آن داغ مىگذارند .
( 3148 ) ثَكِلَ
: معشوقش را يا تنها فرزندش را از دست داد .
( 3148 ) ثَوَاكِل
: زنان فرزند مرده .
( 3149 ) لَظَى
: يكى از نامهاى جهنم است .