( 3046 ) الرُّبُوع
: خانهها ، محلهاى اقامت .
( 3047 ) الصُوُت
: جمع « صامت » ، خاموش ، مقصود در اينجا قبرهاست .
( 3048 ) ارْتَسَخَتْ
: فروكش كرد ، « رسخ الغدير » : آب بركه در زمين فرو رفت يعنى آبش رو به نقصان نهاد ، خشك شد .
( 3049 ) الْهَوَامّ
: كرمها ، حشرات گزنده .
( 3050 ) اسْتَكّت الاذُنُ
: كر شد .
( 3051 ) خَسَفَتْ عَيْنُ فُلَانٍ
: چشم فلانى كور شد .
( 3052 ) ذَلَاقَتُهَا
: تندى و تيزى زبان در نطق .
( 3053 ) عَاثَ
: فاسد كرد .
( 3054 ) الْبِلِى
: پوسيدگى و فناء .
( 3055 ) سَمَّجُهَا
: آن را زشت كرد .
( 3056 ) اشْجَانُ الْقُلُوبِ
: اندوههاى دل .
( 3057 ) اقْذَاءُ الْعُيُونِ
: خارهاى چشم ، چيزى كه در چشم بخلد و موجب درد و رنج گردد .
( 3058 ) الْغَمْرَة
: شدت ، فشار .
( 3059 ) الانِيق
: شگفت انگيز .
( 3060 ) الْغَذىّ
: ( اسم در اينجا به معناى مفعول است ) متنعم به نعمتها .
( 3061 ) الرَّبِيب
: پرورش يافته .
( 3062 ) يَتَعَلّلُ
: مشغول مىشود .
( 3063 ) السَّلْوَة
: سرگرمى ، تسلى ، تسكين يافتن .
( 3064 ) ضَنّاً
: بخل ورزيدن ، دريغ كردن .
( 3065 ) غَضَارَة
: خرمى و سرسبزى .
( 3066 ) الشَحَاح
: بخيل ، آزمند .
( 3067 ) عَيْشٍ غَفُول
: زندگى غفلت زا ، در اينجا زندگى با وصف غفلت آورده شده چون لازمه خوشگذرانى ، غفلت و بىخبريست .
( 3068 ) الْحَسَك
: خار سه پهلويى كه آن را خار خسك نيز مىگويند اين خار تمثيلى است براى آلام و دردهاى دنيا .
( 3069 ) الْحُتُوف
: مهلكات ، در اصل به معناى مرگ است .
( 3070 ) كَثَب
: نزديك .
( 3071 ) خَالَطَهُ
: با او در آميخت .
( 3072 ) الْبَث
: حزن ، اندوه .
( 3073 ) النَّجِىّ
: سر ، امر پنهانى و پوشيده .
( 3074 ) الْفَتَرَات
: جمع « فترة » ، مدتى از زمان ، « فترات علل » ، منظور ابتداى زمان بيمارى و آغاز آن است .