( 2732 ) الاعْلَاق
: جمع « علق » ، هر چيز نفيس ، مقصود نيرنگهاى آنهاست كه در ظاهر بسيار زيبا جلوه مىكند .
( 2733 ) يُشَبِّهُونَ
: ( باطل را ) ، شبيه ( حق ) مىسازند .
( 2734 ) اضْلَعُوا
: كج و خم كردند .
( 2734 ) الْمَضِيق
: تنگنا ، جاى تنگ .
( 2735 ) اللُمَة
: گروهى كه تعدادشان از سه تا ده نفر باشد ، و در اينجا مقصود مطلق جماعت است .
( 2736 ) الْحُمَة
: نيش عقرب و مانند آن
.
خطبهء 195 ص 186 ف
( 2737 ) الْمُقَل
: جمع « مقلة » ، بخشى از چشم كه سياهى و سفيدى چشم را شامل است ، مجمعه سياهى و سفيدى چشم .
( 2738 ) هَمَاهِم
: همتها .
( 2739 ) طَامِسَةٌ
: محو و ناپديد ، مندرس .
( 2740 ) صَدَعَ
: آشكار كرد ، « صدع بالحقّ » : حق را آشكارا بيان كرد .
( 2741 ) الْقَصْد
: اعتدال در هر چيز .
( 2742 ) اسْتَفْتِحُوهُ
: از خدا فتح و پيروزى را بخواهيد .
( 2743 ) اسْتَنْجِحُوهُ
: از خداوند موفقيت و رستگارى را بخواهيد .
( 2744 ) اسْتَمْحُوهُ
: از خداوند درخواست بخشش و عطا كنيد .
( 2745 ) لَا يَثْلِمُهُ
: از او نمىكاهد .
( 2746 ) الْحِبَاء
: بخشش بدون عوض و بى منت .
( 2746 ) لَا يِسْتَنْفِدُهُ
: دارائيش را تمام نمىكند .
( 2746 ) لَا يِسْتَقْصِيهِ
: ( خزائنش را ) به پايان نمىرساند .
( 2747 ) لَا يَلْوِيهِ
: او را باز نمىدارد ، منصرف نمىكند .
( 2748 ) لَا تُولِهُهُ
: او را سرگرم و غافل نمىكند .
( 2749 ) لَا يُجِنُّهُ
: او را نمىپوشاند .
( 2750 ) دَانَ
: جزا داد ، حكم كرد .
( 2751 ) لَمْ يَذْرأ
: نيافريد .
( 2752 ) الاحْتِيَال
: در كارى انديشه و چاره جوئى كردن .
( 2753 ) الْكَلَال
: ملالت ناشى از خستگى .
( 2754 ) الزِّمَام
: بند ، مهار ، افسار .
( 2755 ) القِوَام
: پايه و اساس ، آنچه كه كارى يا چيزى به آن قائم باشد .
( 2756 ) الاكْنَان
: جمع « كنّ » ، سرپناه ، خانه ، آنچه در آن سكونت مىكنند .
( 2757 ) الدَّعَة
: زندگى آرام و راحت .