( 2809 ) اتْاقَ
: پر ساخت ، مملو كرد .
( 2810 ) الْمَوَاتِحِ
: جمع « ماتح » ، كشندگان آب از حوض .
( 2811 ) الْعَفَاء
: كهنگى ، اضمحلال .
( 2812 ) الْجَذّ
: قطع كردن ، بريدن ، شكستن .
( 2813 ) الضَنْك
: ضيق ، تنگى .
( 2814 ) الْوُعُوثَة
: دشوارى ، صعوبت ، يعنى سهولت و نرمى احكام اسلام آنچنان نيست كه مانند زمين نرم و سست ، راه رفتن در آن مشكل و دشوار باشد .
( 2815 ) الْوَضَح
: سپيدهء صبح .
( 2816 ) الْعَصَل
: اعواجى كه اصلاح آن دشوار باشد .
( 2817 ) وَعَثَ الطَّرِيقُ
: راه صعب العبور شد ، « الوعث » : صعب العبور بودن راه .
( 2818 ) الْفَجّ
: راه گشاد بين دو كوه .
( 2819 ) اسَاخَ
: استوار كرد .
( 2820 ) الاسْنَاخ
: جمع « سنخ » ، ريشهها .
( 2820 ) غَزُرَتْ
: فراوان و زياد شد .
( 2821 ) شَبَّتْ نِيرَانُهَا
: شعلههايش بالا گرفت .
( 2822 ) الْمَنَار
: ساختمان برج مانندى كه براى راهنمائى و هدايت افراد ، آتشى بر آن مىافروزند .
( 2823 ) السُّفّار
: مسافران .
( 2824 ) الاعْلَام
: نشانههايى كه در بين راه جهت راهنمائى نصب مىكنند .
( 2825 ) مُشْرِفُ الْمَنَارِ
: منار بلند .
( 2826 ) الْمَثَار
: مصدر ميمى از « ثار » به معنى اثاره ( برانگيختن و به جوش و خروش در آوردن ) است .
( 2827 ) الاطِّلَاع
: آمدن ، « اطّلع علينا » :
بطور ناگهانى به نزد ما آمد .
( 2828 ) خَشُنَ مِنْهَا الْمِهَاد
: بستر ( نرم ) دنيا خشن و زبر شد . كنايه از شدت دردهاى دنيا است .
( 2829 ) ازِفَ
: نزديك شد .
( 2830 ) الاشْرَاط
: جمع « شرط » ، علامتها .
( 2831 ) التَّصَرُّم
: قطع شدن ، جدا شدن .
( 2832 ) الانْفِصَام
: انقطاع ، شكاف برداشتن .
( 2833 ) انْتِشَار
: پراكنده شدن ، پخش شدن .
( 2834 ) الْعَفَاء
: كهنه و پوسيده شدن .
( 2835 ) لَا يَخْبُو
: خاموش نمىشود .
( 2836 ) الْمِنْهَاج
: راه روشن و آشكار .
( 2837 ) النَّهْج
: در اينجا به معناى راه رفتن و سير كردن است .
( 2838 ) بُحْبُوحَةٌ
: وسط ، مركز .