تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨

خطبهء 197 ص 188 ف

( 2782 ) الْمُسْتَحْفَظُون

: كسانى كه پيامبر اسرار خود را به آنها سپرد و از آنها خواست تا آن اسرار را حفظ كنند .

( 2783 ) وَاسَيْتُهُ

: با او ( پيامبر ) هم‌يارى مىكردم .

( 2784 ) تَنْكُص

: بر مىگردد ، بازگشت مىكند .

( 2785 ) النَجْدَة

: شجاعت .

( 2786 ) الافْنِيَة

: جمع « فناء » ، محوطه جلوى خانه‌ها ، آستانه‌ها .

( 2787 ) الْهَيْنَمَة

: صداى آهسته .

( 2788 ) بَصَائِرُكُمْ

: نورهاى عقلتان ، بصيرتهاى شما .

( 2789 ) الْمَزَلّة

: محل لغزش ، لغزشگاه .

خطبهء 198 ص 189 ف

( 2790 ) النِينَان

: جمع « نون » ، ماهيان .

( 2791 ) النَجِيب

: برگزيده ، انتخاب شده .

( 2792 ) مُرَامِي مَفْزَعِكُم

: « رمى المفزع » ، محلى كه انسان از ترس به طرف آن رانده مىشود ، ملجأ و پناهگاه ، يعنى به هنگام خوف ملجأ شما خداست .

( 2793 ) الْجَاْش

: طپش قلب به هنگام ترس يا وقوع حادثه‌اى ناگوار .

( 2794 ) الشِعَار

: لباس زيرين كه با بدن تماس دارد .

( 2795 ) الدِثَار

: لباس روئين .

( 2796 ) الْمَنْهَل

: آبشخور .

( 2797 ) الدَّرَكَ

: ملحق شدن ، رسيدن .

( 2798 ) طَلِبَتِكُم

: خواست و مطلوبتان .

( 2799 ) الْجُنَّة

: سپر .

( 2800 ) الاوَار

: شعله و حرارت آتش .

( 2801 ) عَزَبَتْ

: پنهان و دور شد .

( 2802 ) الانْصَاب

: خسته كردن .

( 2803 ) تَحَدَّبَتْ عَلَيْهِ

: به او محبت كرد .

( 2804 ) نُضُوبُهَا

: كمى يا زوال نعمت ، « نضب الماء » : آب در زمين فرو رفت .

( 2804 ) وَبَلَتْ عَلَيْهِ الْبَرَكة

: بركت زياد بر او فرو باريد .

( 2805 ) ارْذَاذ

: باران ضعيف و كم ، نم نم باران .

( 2806 ) اصْفَاهُ خِيَرَةَ خَلْقِهِ

: آن را ( اسلام ) به بهترين مخلوقش ( محمّد ص ) اختصاص داد .

( 2807 ) مُحَادِّيهِ

: جمع « محادّ » ، دشمنان سر سختش ، مخالفان شديد آن .

( 2808 ) الرُّكنْ

: عزت و قدرت .
فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 148 | صبح صالح / رحيمى نيا