( 2586 ) الْخُفّ
: مقصود شتر است و در اصل به كف پاى شتر گفته مىشود .
( 2586 ) الْحَافِر
: سم اسب ، در اينجا مقصود اسب مانند آن است .
( 2586 ) الظِّلْف
: مقصود گاو و گوسفند است و در اصل به سم حيواناتى از قبيل گاو و گوسفند گفته مىشود كه داراى شكاف است .
( 2587 ) انْ يَثْنُوا اعْطَافَهُمْ
: بسوى آن توجه كنند ، « ثنى عطفه اليه » بسوى آن توجه كرد .
( 2588 ) مُنْتَجِعِ الاسْفَار
: محل سودمند سفرها ، « منتجع » ، محلى كه مردم در آن به دنبال چراگاه مىگردند .
( 2589 ) مُلْقى رِحَالِهِم
: اسم مكان از « القى » ، محل بار اندازشان .
( 2590 ) تَهْوِى الَيْهِ
: بسرعت بسوى آن مىشتابد .
( 2590 ) ثِمَار
: ميوهها ، مقصود در اينجا ارواح است .
( 2591 ) الْمَفَاوِز
: جمع « مفازة » ، صحراهاى بدون آب .
( 2592 ) السَّحِيقَة
: بعيد ، دور .
( 2593 ) الْمَهَاوِى
: گودالها ، زمينهاى گود و پست .
( 2594 ) الْفِجَاج
: مسيرهاى وسيع بين كوهها .
( 2595 ) مَنَاكِب
: جمع « منكب » ، سرشانهها ، دوشها .
( 2596 ) الرَّمَل
: به صورت هروله حركت كردن ، نوعى حركت بين راه رفتن و دويدن .
( 2597 ) الاشْعَث
: منتشر ، ژوليده موى .
( 2598 ) غُبْر
: جمع « اغبر » ، كسى كه بدنش پرگرد و غبار باشد ، غبار آلود .
( 2599 ) السَّرَابِيل
: لباس .
( 2600 ) اعْفَاءِ الشُعُورِ
: موها را بدون اصلاح رها كردن .
( 2601 ) الْقَرَار
: زمين محكم و سفت .
( 2602 ) جَمَّ الاشْجَارِ
: درختهاى بسيار .
( 2603 ) الْبُنَى
: جمع « بنية » ، آنچه بنا مىشود ، ساختمان .
( 2603 ) مُلْتَفَّ الْبُنَى
: بسيار آباد .
( 2604 ) الْبُرَّة
: گندم .
( 2604 ) السَّمْرَاء
: گندم خوب .
( 2605 ) الارْيَاف
: زمينهاى پرگياه .
( 2606 ) الْعِرَاص
: جمع « عرصة » ، فضاهاى بدون بناء و عمارت .
( 2607 ) الْمُغْدِقَة
: پر آب .