رام .
( 2563 ) الهَجِينَة
: كار زشت و قبيح .
( 2564 ) الآلَاء
: نعمتها .
( 2565 ) اعْتِزَاءِ الْجَاهِلِيَة
: تفاخر به اجداد و نسبها .
( 2566 ) الادْعِيَا
: جمع « دعىّ » ، كسانى كه به غير پدر خود منسوبند .
( 2567 ) شَرِبْتُمْ بِصَفْوِكُمْ كَدَرَهُم
: آب صاف و پاكيزهء خود را با آب گل آلود آنها ( مخلوط كرده ) ، آشاميديد .
( 2568 ) آسَاس
: جمع « اساس » ، پايههاى هر چيز .
( 2569 ) الاحْلَاس
: جمع « حلس » ، پارچه نرم و نازكى كه همواره بر پشت شتر مىگذارند و از اين جهت به هر ملازم و همراهى « حلس » مىگويند .
( 2569 ) الْعُقُوق
: عصيان .
( 2570 ) الْنَبْل
: تيرها .
( 2571 ) الْمَثُلَات
: كيفرها ، عقوبتها .
( 2572 ) مَثَاوِي
: جمع « مثوى » ، منزلها .
( 2572 ) مَثَاوِي الْخُدُود
: جايگاه صورتها ( بعد از مرگ ) .
( 2573 ) مَصَارِعُ الْجُنُوب
: محل افتادن پهلوها ، منظور در اينجا قبرهاست .
( 2574 ) لَوَاقِحُ الكِبْر
: آنچه در نفس توليد تكبر مىكند ، « لواقح » جمع « لاقح » :
بادهائى كه ابرها و درختان را بار دار مىكنند .
( 2575 ) الْمَخْمَصَة
: گرسنگى .
( 2576 ) الْمَجْهَدَة
: مشقت .
( 2577 ) مَخَضَهُم
: آنها را تكان داد و خالص و پاك كرد ، مخض اللبن : شير را براى گرفتن كره تكان داد ، امان مؤمنان راستين نيز در برخورد با سختيها و دشواريها خالص و پاك مىشوند .
( 2578 ) الذِّهْبَان
: جمع « ذهب » ، طلاها .
( 2579 ) الْعِقيَان
: طلاى خالص .
( 2580 ) الْبَلَاء
: آزمايش ، امتحان .
( 2581 ) خَصَاصَة
: فقر ، حاجت .
( 2582 ) النَّتَائِق
: جمع « نتيقة » ، جاهاى بلند و مرتفع .
( 2583 ) الْمَدَر
: قطعات گل خشك .
( 2584 ) رِمَالٍ دَمِثَةٍ
: شنزارهاى نرمى كه راه رفتن در آن دشوار است .
( 2585 ) وَشِلَة
: كم آب .
( 2586 ) لَا يَزْكُوْ
: رشد نمىكند .