( 2492 ) لَا تَشِيمُوا بَارِقَهَا
: چشم ندوزيد به ابر دنيا كه در كجا مىبارد .
( 2493 ) الْبَارِق
: ابر .
( 2494 ) الاعْلَاق
: جمع « علق » ، گرانبها ، نفيس .
( 2495 ) خَالِبٌ
: خدعه كننده ، فريبنده .
( 2496 ) الْمَحْرُوبَة
: غارت شده ، به تاراج رفته .
( 2497 ) الْمُتَصَدِّيَة
: زنى كه با طنازى توجه مردان را به خود جلب مىكند .
( 2498 ) الْعَنُون
: صيغه مبالغه از « عنّ » بسيار آشكار شونده .
( 2499 ) الْجَامِحَة
: حيوان چموش و سركش .
( 2499 ) الْحَرُون
: مركبى كه حركت نمىكند .
و فرمان نمىبرد .
( 2500 ) المَائِنَة
: كاذب ، دروغگو .
( 2500 ) الخَؤُون
: صيغه مبالغه از « خان » بسيار خائن .
( 2501 ) الْجَحُود
: كسى كه چيزى را على رغم علم به آن انكار مىكند .
( 2501 ) الْكَنُود
: كفران كننده نعمت ، ناسپاس .
( 2502 ) العَنُود
: بسيار ستيزهگر .
( 2502 ) الصَّدُود
: بسيار روى گردان و اعراض كننده ، حيله گر محال گو .
( 2503 ) الْحَيُود
: بسيار دورى كننده ، كناره گيرنده .
( 2503 ) الْمَيُود
: مضطرب ، لرزان .
( 2504 ) الْحَرَب
: مال و دارائى كسى را گرفتن .
( 2504 ) الْعَطَب
: هلاكت .
( 2505 ) عَلَى سَاقٍ
: برپا ، ايستاده كنايه از آمادگى و انتظار است .
( 2505 ) السِيَاق
: راندن ، سوق دادن .
( 2506 ) اللَحَاق
: ( به گذشتگان ) ملحق شدن .
( 2506 ) فِرَاق
: ( از حاضرين ) جدا شدن .
( 2507 ) تَحَيَّرَتْ مَذَاهِبُهَا
: راههاى آن حيرت زاست ، ( مردم در آن سرگردان و متحيرند ) .
( 2508 ) الْمَهَارِبْ
: جمع « مهرب » ، گريزگاهها ، محلهاى فرار .
( 2509 ) الْمَحَاوِل
: جمع « محالة » ، تيز بينىها ، مهارتها و زيركيها .
( 2510 ) مَعْقُور
: مجروح .
( 2511 ) الْمَجْزُور
: پوست كنده .
( 2512 ) الشِّلْو
: در اينجا منظور « تمام بدن » است .
( 2513 ) الْمَسْفُوح
: ريخته شده .
( 2514 ) الْمُرْتَفِقُ بِخَدَّيْهِ
: كسى كه سر بر