( مؤمنون ، 100 ) .
( 2351 ) مَالِك
: مالك دوزخ .
( 2352 ) الْيَفَن
: سالخورده .
( 2353 ) لَهَزَهُ
: با او در آميخت ، مخلوط شد .
( 2353 ) الْقَتِير
: پيرى .
( 2354 ) نَشِبَتْ
: چسبيد ، آويخت .
( 2354 ) الْجَوَامِع
: جمع « جامعة » ، زنجيرى كه با آن دستها را به طرف گردن جمع كرده و بهم مىبندد ، غل جامعه .
( 2355 ) قَبْلَ انْ تُغْلَقَ رَهَائنُهَا
: قبل از به گرو گرفتن گردنها ، « غلق الرَّهن » : گرو از آن گرو گيرنده شد ، و اين در زمانى است كه موعد مقرر گذشته و به پيمان ، عمل نشده باشد .
( 2356 ) يَبْلُوَكُمْ
: شما را امتحان مىكند .
( 2357 ) الْحَسِيس
: صداى خفيف و آهسته .
( 2358 ) لُغُوب
: خستگى زياد .
( 2358 ) النَّصَب
: خستگى ، رنج و سختى
.
خطبهء 184 ص 183 ف
.
( 2359 ) قَبَحَكَ اللَّهُ
: خدا تو را بشكند ، قبحت .
( 2359 ) الجَوزَة
: گردو را شكستم .
( 2360 ) اثْرَمَ
: كسى كه دندان جلوش افتاده است ، دندان شكسته .
( 2361 ) الضَئِيل
: نحيف و لاغر .
( 2362 ) نَعَرَ
: فرياد كشيد .
( 2363 ) نَجَمْتَ
: ظاهر شدى .
( 2363 ) قَرْنِ الْمَاعِز
: شاخ بز
.
خطبهء 185 ص 227 ف
( 2364 ) وَاحِدٌ لَا بِعَدَدٍ
: از اجزائى تشكيل نيافته ، ( واحد عددى نيست ) .
( 2365 ) الامَد
: غايت ، پايان .
( 2366 ) الْمُشَاعَرَة
: درك كردن ، حس كردن ، انفعال حواس در برابر چيزى كه حس مىكنند .
( 2367 ) الْمَرَائِى
: جمع « مرآة » ، مرآ و منظر ، يعنى هر آنچه از پديدههاى هستى كه ديده ميشوند ، بوجود خداوند گواهى مىدهند .
( 2368 ) الْفَلَج
: پيروزى ، مقصود از ظهور پيروزى ، برترى كلمهء توحيد است .
( 2369 ) صَاعِداً
: آشكارا .
( 2370 ) الامْرَاس
: جمع « مرس » ، طنابها ، ريسمانها .
( 2371 ) الْبَشَر
: جمع « بشرة » ، پوست بدن انسان .
( 2372 ) الصَّدَر
: بازگشتن از آبشخور پس از وارد شدن به آن .