تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
شدند .

خطبهء 178 ص 177 ف

( 2245 ) لَا يَعْزُب

: پنهان نمىشود .

( 2246 ) سَوَافِى الرِّيح

: جمع « سافية » ، چيزهائى كه باد در هوا مىپراكند مانند گرد و غبار يا هر چيز ديگر .

( 2247 ) الصَّفَا

: جمع « صفاة » ، سنگهاى صاف و محكم .

( 2247 ) دَبِيب

: مورچه .

( 2248 ) الذَرّ

: مورچه‌هاى ريز .

( 2248 ) مَقِيل

: استراحتگاه ، لانه .

( 2249 ) طَرْفُ الاحْدَاق

: حركت چشمها .

( 2250 ) مَعْدُول بِهِ

: همتا و شريك خدا .

( 2251 ) تَكْوِينُهُ

: خلقتش .

( 2252 ) دِخْلَتُهُ

: باطنش .

( 2253 ) الْمُجْتَبَى

: برگزيده .

( 2254 ) الْمُعْتَام

: انتخاب شده .

( 2255 ) الْعَقَائِل

: جمع « عقيلة » ، گرانبها ، ارزشمند ، گزيده ، « عقيلة البحر » : در دريا .

( 2256 ) الكَرَامَات

: معجزات و مقامات معنوى كه خداوند به پيامبرش عطا مىكند .

( 2257 ) اشْرَاطُ الْهُدَى

: نشانه‌هاى هدايت .

( 2258 ) غِرْبِيب

: بسيار سياه ، « غربيب العمى » ، مقصود تاريكى و گمراهى شديد است .

( 2259 ) الْمُخْلِد

: كسى كه به چيزى تمايل نشان دهد و به آن اعتماد كند .

( 2260 ) لَا تَنْفَسُ

: بخل نمىورزد ، دريغ نمىكند ، يعنى از وعده‌هاى دروغين و به مهلكه انداختن انسانها ، دريغ نمىكند .

( 2261 ) غَضِّ نِعْمَةٍ

: خرمى و سرسبزى نعمت .

( 2262 ) اجْتَرَحُوهَا

: مرتكب ( گناه ) شدند .

( 2263 ) الْفَتْرَة

: در اينجا كنايه از جهالت و غرور است .

خطبهء 179 ص 178 ف

.

( 2264 ) الرَوِيَّة

: تفكر ، انديشه .

( 2265 ) الْهِمَّة

: اهميت دادن به كار ، به گونه‌اى كه بدون آن ، كار ناقص و معيوب باشد .

( 2266 ) الْجَارِحَة

: عضو بدن .

( 2267 ) الْجَفَاء

: خشونت .

( 2268 ) تَعْنُو

: خوار و خاضع مىشود .

( 2269 ) تَجِبُ الْقُلُوبُ

: قلبها مضطرب ميشوند .