قرآن است .
( 2225 ) اسْتَغِشُّوا فِيهِ اهْوَاءَكُمْ
: خواسته هاى خود را در برابر قرآن مغشوش بدانيد .
( 2226 ) عَلَماً
: نشانه ، مقصود در اينجا قرآن است .
( 2227 ) اخْرُجُوا الَى اللَّه مِنْ حَقِّهِ
: حق خدا را ادا كنيد ، « خرج الى فلان من دينه » ، يعنى بدهى خود را به فلانى پرداخت كرد .
( 2228 ) وَظَائِفِهِ
: تكاليف الهى مانند روزه ، نماز ، زكات . . .
( 2229 ) حَجِيج
: كسى كه در اقامه دليل غالب شود .
( 2230 ) تَوَرَّدَ
: يكى بعد از ديگرى آمد ، بتدريج وارد شد .
( 2231 ) عِدَة اللَّهِ
: وعدهء الهى .
( 2232 ) تَهْزِيع
: شكستن چيزى ، و راستگو وقتى دروغ بگويد در واقع صدق خود را شكسته است .
( 2233 ) تَصْرِيفُ الاخْلَاق
: دگرگون كردن اخلاق ، يعنى به نفاق و تلوّن دچار شدن .
( 2234 ) لِيَخْزُن
: بايد حفظ كند .
( 2235 ) الْجَمُوح
: چموش ، سركش ، اسبى كه كنترل را از سوار خود گرفته و بميل خود بتازد .
( 2236 ) لِسَان المُؤْمِنِ مِنْ وَرَاءِ قَلْبِهِ
: زبان مؤمن تابع اعتقادش است ، سخنى را نمىگويد مگر به آن معتقد است .
( 2237 ) ضَرَّسْتُمُوهَا
: ( حوادث را ) تجربه كرديد .
( 2238 ) امَامِهِ
: جلو رويش .
( 2239 ) جَوَاد
: « فرس جواد » : اسب تيزرو .
( 2239 ) قَاصِد
: راه راست رونده ، نزديك ( به سعادت ) .
( 2240 ) الْهَنَات
: جمع « هنة » ، چيزهاى كم ، اعمال ناچيز ، مقصود گناهان صغيره است .
( 2241 ) الْمُدَى
: جمع « مدية » ، كاردها .
( 2242 ) السِيَاط
: جمع « سوط » ، تازيانهها .
( 2243 ) الْفُرْقَة
: تفرقه ، پراكندگى
.
خطبهء 177 ص 176 ف
.
( 2244 ) يُجَعْجِعَا عِنْدَ الْقُرآن
: در برابر قرآن زانو بزنند و در مقابلش خاضع باشند .
( 2244 ) التَبَع
: پيرو ، تابع .
( 2244 ) تَاهَا
: آن دو گمراه و منحرف