يَسُومُونَكُمْ
: بر شما تحميل و تكليف ميكنند .
( 2160 ) مَادَّةً
: كمك ، ياور .
( 2161 ) مُسْمَحَة
: اسم مفعول از « اسمح » ، ميسَّر ، آسان .
( 2162 ) تُضَعْضِعُ
: ويران مىكند ، با خاك يكسان مىكند .
( 2163 ) الْمُنَّة
: قدرت .
( 2164 ) الْوَهن
: سستى ، ضعف .
( 2165 ) الْكَى
: داغ نهادن ، كنايه از كشتن است
.
خطبهء 169 ص 168 ف
( 2166 ) هَالِك
: كسى كه خواستار هلاكت شده و شقاوت را بر خود حتمى گردانيده است .
( 2167 ) الْمُبْتَدَعَات
: نوآوريها ، سننى كه در زمان پيامبر ( ص ) نبوده ، بدعتها .
( 2168 ) الْمُشَبَّهَات
: بدعتهائى كه ظاهرا مشابه دين هستند ولى در واقع از آن نيستند .
( 2169 ) مُلَوَّمَة
: سرزنش شده .
( 2170 ) يَاْرِزُ
: احاطه مىكند ، نيرو مىبخشد ، ولى در اينجا بمعنى « بازگشت » است .
( 2171 ) تَمَالَئُوا
: متحد شدند و به يكديگر كمك كردند .
( 2172 ) السَخْطَة
: نارضايتى ، بغض .
( 2173 ) فَيَالَة
: ضعف رأى ، سستى نظر .
( 2174 ) افَاءَهَا اللَّهُ عَلَيْهِ
: خدا ( حكومت را ) به او عطا كرد ، بخشيد .
( 2175 ) النَعْش
: ترفيع ، بالا بردن
.
خطبهء 171 ص 170 ف
( 2176 ) السَقْف الْمَرْفُوع
: سقف بر افراشته شده ، مقصود « آسمان » است .
( 2177 ) الْمَكْفُوف
: متراكم و بهم پيوسته ، گرد آورده شده .
( 2178 ) مَغِيض
: محل فرو رفتن آب .
زمين ، گويا فضا نيز مانند زمين است كه هر بار شب و روز را در سينه بيكران خود فرو مىبرد .
( 2179 ) السِبْط
: قبيله ، طايفه .
( 2180 ) اعْتِمَاداً
: تكيه گاه ، پناهگاه .
( 2181 ) الذِمَار
: آنچه كه حفظش بر انسان لازم است مثل حفظ اهل و عيال .
( 2182 ) الْغَائِر
: غيرتمند .
( 2183 ) الْحَقَائِق
: ثابت ، مقصود حوادث