كتاب الإجارة ( من المجلد الأول )
192 : سوال : هر گاه در عقد اجاره تعيين شود عمل معينى در مدت معينه ، مثل
خياطت ثوبي در روز معينى ، يا در دو روز معين . ومدت تمام شود وهنوز در آن هم شروع
نكرده باشد . اجاره باطل است ؟ يا آن كه خيار فسخ ثابت مىشود ؟ وهر گاه بعضي آن عمل
شده باشد ومدت تمام شود ، آيا چه حكم خواهد داشت ؟ .
جواب : هر گاه معلوم باشد كه مراد عمل معين در مدت معينه است - مثل اين كه اجاره
كند از براي يك ختم كردن قرآن در ماه مبارك رمضان ، يا روزه گرفتن تمام ده روز از ماه
رجب يا شعبان - پس در صورت أولى ( يعنى صورت خروج مدت قبل از شروع در عمل اجاره )
باطل است . وهر گاه بعد از مدت ، عمل را بكند مستحق اجرت نخواهد بود . ودر صورتي كه
بعض عمل را كرده است ، اظهر در نظر حقير آن است كه هر گاه عمدا ترك كند تا زماني كه
جزم حاصل باشد به اين كه آن زمان ديگر ظرفيت آن فعل را ندارد ، باز هم باطل خواهد بود .
وبه آن عمل مستحق مزدى نخواهد بود .
وهم چنين هر گاه تقصير نكرد ولكن عذرى پيش آيد تا آن كه وقت آن قدر باقي نماند كه
تمام عمل را توان كرد ، باز مستحق چيزى نخواهد بود به آن قدرى كه كرده .
واما هر گاه تقصيري نكرد ودر أول وقت شروع كرد ، يا در وقتي كه مظنه داشت كه
تمام مىشود ، ولكن عايقى رو داد كه مانع از اتمام شد ، يا كاشف به عمل آمد كه ظن أو به
جامع الشتات ( فارسي ) — صفحة 417
مساهمون: الميرزا القمي
ص٤١٧